بررسی اثر سیتالوپرام (مهارگر بازجذب سروتونین ) بر یادگیری احترازی غیرفعال در رت

          بررسی نقش سیستم سروتونرژیکی در فرآیندهای حافظه و یادگیری با استفاده از روشها و مدلهای مختلف یادگیری موضوع تحقیقات متعددی بوده است. اغلب اختلافاتی بین نتایج این مطالعات مشاهده می شود که به دلیل دخالت عواملی مانند استرس ، روندهای مختلف یادگیری و دخالت سایر سیستم های نورترانسمیتری می باشد. در این مطالعه اثر سیتالوپرام (مهارگر باز جذب ۵-HT) روی اکتساب (acquisition) تثبیت(consolidation) و به خاطرآوری (retrieval) در مدل یادگیری احترازی غیرفعال (Passive Avoidance Learning=PAL) بررسی گردید. آزمایشها روی موشهای نر آزمایشگاهی نژاد NMRI (gr ۲۲۰-۱۸۰) انجام شد. سیتالوپرام به صورت داخل صفاقی (IP) (مقادیر mg/kg ۲۵/۰ ، ۵/۰ ، ۱،۲ و ۴) ، نیم ساعت قبل از آموزش ، بلافاصله پس از آموزش و نیم ساعت قبل از آزمایش به خاطرآوری ، تزریق شد. همچنین اثر سیتالوپرام برفعالیت حرکتی نیز توسط دستگاه اکتیویتی مانیتور (activity monitoring) ثبت شد. نتایج نشان می دهد که مقادیر بکار رفته سیتالوپرام روی فعالیت حرکتی و نیز روند اکتساب PAL اثری ندارد ، اما تثبیت و به خاطرآوری PAL را تقویت می کند(۰۵/۰P<). سیتالوپرام در مقدار mg/kg ۲ بیشترین اثر را روی تثبیت و به خاطرآوری PAL دارد. نتایج بدست آمده پیشنهاد میکند که ۵-HT در مراحل مختلف یادگیری می تواند نقشهای متفاوتی داشته باشد و غلظتهای مختلف آن اثرات متفاوتی را اعمال می کند که احتمالا" به دلیل نقش تعدیلی این سیستم در نواحی خاصی از مغز خصوصا" هیپوکامپ می باشد.