بررسی تاثیر آزمایشگاهی و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی پنی سیلینG و اریترومایسین نسبت به استروپتوکوک بتا همولیتیک گروهA

 ( group A beta-haemolytic streptococcus ) GABHS از شایعترین باکتریهای پاتوژن در انسان است.  این نوع باکتریها مسئول انواعی از بیماریها هستند . بعلاوه این باکتریها توانایی ایجاد تب روماتیسمی حاد متعاقب عفونت را دارند . درمان فارنژیت استروپتوکوکی با داروهای انتخابی خطر تب روماتیسمی را کاهش می دهد . در سالهای اخیر شکست در درمان با داروهای معمول در عفونتهای GABHS رو به افزایش بوده است و اعتقاد بر این است که مقاومت آنتی بیوتیکی ممکن است حداقل علت بخشی از این شکستها باشد . این مطالعه با هدف تعیینتاثیر آزمایشگاهی و مقاومت آنتی بیوتیکی پنی سیلین G و اریتروماسین نسبت به استرپتوکو ک بتا – همولیتیک گروه A  در آزمایشگاه میکروبیولوژی دانشگاه علوم پزشکی همدان از سال ۷۶ الی ۷۷ انجام شد. در این مطالعه مجموعا ۱۴۱ نمونه GABHS از بیماران مبتلا به فارنژیت استرپتوکوکی جدا شده است کلیه بیماران ۷ تا ۱۲ ساله بودند (۷/۸۶ درصد دختر و ۳/۴۳ درصد پسر). این مطالعه نشان می دهد که مقاومت به اریترومایسین ۱/۷ درصد است. مقاومت نسبت به پنی سیلین G وجود نداشت. ۵/۹۶ درصد حساس و ۵/۳ درصد نیمه حساس نسبت به پنی سیلین G بودند. نتیجه نهائی اینکه در حال حاظر از اریترومایسین نمی توان بعنوان جانشین پنی سیلین در عفونتهای GABHSاستفاده کرد.

کلیدواژه ها:

Drug resistance ، Microbial / Erythromycin / Penicillin G / Streptococcus Pyogenes ، اریترومایسین/ استروپتوکوک پیوژن /پنی سیلینG / مقاومت آنتی بیوتیکی