بررسی متغیرهای روانی اجتماعی موثر بر ۱۰۲۹ مورد اقدام به خودکشی در مراجعین به مراکز آموزشی درمانی شهر همدان در سال ۷۴-۱۳۷۳

از آنجا که پاره ای از گزارشها حاکی از رقم بالای خودکشی و اقدام به آن در استان همدان می باشد ، پژوهش حاضر به منظور بررسی عوامل مرتبط با اقدام به خودکشی مراجعه کنندگان به ۴ مرکز آموزشی  درمانی ۱۳۷۳ طرح ریزی گردیده است. - شهر همدان طی سال ۷۴ در این مطالعه ابزار تحقیق عبارت بودند از پرسشنامه مح قق ساخته ، آزمون شخصیتی چند وجهی مینه سوتا (MMPI)، پرسشنامه سنجش افسردگی Beck که توسط درمانجویان تکمیل گردیدند ومصاحبه انفرادی با نامبردگان. از بین ۱۰۲۹ مورد اقدام به خودکشی که پرسشنامه تحقیقاتی را تکمیل نمودند ۶۵۳ نفر (۴۵/۶۳ %) مونث و ۳۷۶ نفر (۵۴/۳۶%) مذکر بوده اند. ۱۲/۷۸ درصد از اقدام کنندگان به خودکشی زیر ۳۰ سال بودند . در گروه زنان بالاترین موارد اقدام به خودکشی در اشخاص متاهل بوده است و در مردان بالعکس اقدام به خودکشی در اشخاص مجرد بیش از افراد متاهل می باشد . همچنین پژوهش حاضر نشان داد اقدام به خودکشی هم در افراد عادی و هم در کسانی که نابهنجاریهای شخصیتی و گرایش به انواع اختلالات روانی دارند دیده می شوند . کسانی که در آزمون MMPI پروفایل نابهنجار داشتند در حد قابل ملاحظه ای بیش از افراد بهنجار اقدام به خودکشی نموده اند. ۷۲/۸۲ درصد درصد از اقدام کنندگان به خودکشی که به آزمون سنجش افسردگی بک پاسخ دادند مبتلا به درجاتی از افسردگی خفیف تا شدید بوده اند . مهمترین دلایل اقدام به خودکشی مسائل و درگیریهای خانوادگی ، ناراحتی روانی ، بیکاری و مشل اقتصادی در مردان بوده است. در نتیجه گیری نهایی می توان گفت بسیاری از اقدام کنندگان به خودکشی نیازمند جدی خدمات روانشناسی و روانپزشکی می باشند.