بررسی میزان تغییر عرض فک پایین در ناحیه پرمولر اول و مولر دوم طی باز و بسته کردن دهان

تحقیقات  نشان داده اند که فک پایین طی حرکات گوناگون به اندازه معینی تغییر شکل می  یابد. عده ای از محققین علت این تغییر شکل را انقباض غضلات پتریگویید خارجی(External petrygoid muscles)  میدانند. هدف از تحقیق حاضر تعیین میزان تغییر عرض فک پایین (Mandibular arch width change) طی باز کردن و بستن دهان در ناحیه اولین پرمولر و مولر دوم و ارزیابی این تغییر بر حسب سن، جنس، نوع اکلوژن (براساس طبقه بندی انگل) و هدایت طرفی فک (Lateral Guidance) بوده است. این مطالعات طی زمستان ۱۳۷۵ و بهار سال ۱۳۷۶ روی ۶۵ نفر از مراجعه کنندگان به بخشهای مختلف دانشکده دندانپزشکی همدان صورت گرفت. روش اجرای این تحقیق به این صورت بود که ابتدا در دو حالت دهان باز و بسته از فک پایین قالبگیری می شد. پس از تهیه کستها تمپلهای آکریلی در دو ناحیه پرمولر اول  و مولر دوم ساخته شده و عرض مندیبل با استفاده از کولیس دیجیتال با دقت ۰.۰۱ mm اندازه گیری شده و تغییر عرض فک پایین درهر یک از دو ناحیه فوق محاسبه می گردید. متوسط تغییر عرض فک پایین در ناحیه اول پرمولر و مولر دوم  در زنان و مردان ۶۰-۱۳ ساله به ترتیب        mm ۱۰۹۵/۰ + ۱۴۵۶/۰ و mm ۱۹۰۸/۰ + ۲۶۰۵/۰ بدست آمد.  نتیجه نهایی اینکه تغییر عرض فک پایین در زنان کمتر از مردان می باشد. با افزایش سن این تغییرکاهش     می یابد و در اکلوژن کلاس II کمتر از کلاس I است.