اثر اسانسهای فرار و ویتامین C بر روی تمایل به رسپتور مربوطه LDL مدلی برای جلوگیری از آترواسکلروز

          سالهاست که توجه محققین بر روی یافتن ترکیبات آنتی اکسیدانی که مانع از اکسیداسیون LDL شود بدون اینکه اثرات مخربی داشته باشد معطوف گردیده است. در برخی از ویتامینها مثل ویتامین های C وEخاصیت آنتی اکسیدانی علیه اکسیداسیون LDL کاملا مشخص شده است.اسانسهای فرار  از جمله فرآورده های گیاهی هستند که بدلیل خاصیت لیپوفیلیک توانایی وارد شدن بداخل ذره LDL را دارند و اثرات آنتی اکسیدانی این ترکیبات هنوز بخوبی روشن نشده است. هدف از این تحقیق بررسی امکان استفاده از فرآورده های گیاهی نظیر اسانسهای فرار به منظور پیشگیری یا درمان احتمالی آترواسکلروز میباشد.با توجه به اثر محتمل اسانسهای فرار بر روی تمایل LDL به رسپتورش میتوان این تمایل را تحت تاثیر قرار داد و از تغییراتLDL ممانعت کرد و درنتیجه باآتروژنز مقابله نمود.           در این تحقیق خواص آنتی اکسیدانی غلظتهای مختلف ۳ نوع اسانس فرار بنامهای : تیمول و پاراسیمول و لیمونن وهمچنین ویتامین C بر روی میزان تمایل LDL طبیعی و اکسیده (با یونهای Cu+۲) به رسپتور مربوطه در سلولهای بافت آدرنال گوسفند در حضور LDL نشاندار شده با یک ماده فلوئورسنت بنام فلوئورسین ایزو تیوسیانات(FITC) مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور پس از جداسازی محلول LDL از سرم نرمال و انکوباسیون آن با ترکیبات فوق , واکنش اکسیداسیون بر روی آن انجام گرفت و مقداری محلول LDL با FITC نشاندار گردید و سپس همه محلولهای فوق به محیط شامل سلولهای بافت آدرنال (که حاوی رسپتور LDL هستند) اضافه شد و شدت فلورسانس محلول رویی مخلوط آزمایش پس از سانتریفوژ در اسپکتروفلوریمتر خوانده شد. همچنین اثرات توام بهترین غلظت آنتی اکسیدانی ویتامین C ( بدست آمده در این پروژه) با هر یک از غلظتهای مختلف سه اسانس فوق نیز ارزیابی گردیده است.           نتایج بدست آمده نشان میدهد که ویتامین C در غلظت ۱۰۰ میکرومولار دارای بیشترین اثر برروی افزایش تمایل LDL به رسپتورش میباشد( برای LDL طبیعی ۵/۱۸ درصد و برای LDL اکسیده ۶۲ درصد) واز میان اسانسهای مورد آزمایش  تیمول دارای بیشترین اثر است( برای LDL طبیعی ۲۷ درصد و برای LDL اکسیده ۵۰ درصد). همچنین در بررسی اثرات همزمان هر یک از این اسانسها با موثرترین غلظت ویتامین C (۱۰۰ میکرومولار) باز هم تیمول بالاترین اثر مثبت رابر روی تمایل LDL به رسپتورش داشته است.           این یافته ها بیانگر اینست که احتمالا" ترکیبات فوق با اثر برروی اتصال LDL به رسپتور مربوطه میتوانند از ایجاد آترواسکلروز جلوگیری کرده و بعنوان آنتی اکسیدان مورد توجه قرار گیرند.