بررسی اثرات بی حسی تزریق داخل نخاعی مپریدین و لیدوکائین ۵% در بیمارانی که تحت عمل رزکسیون پروستات از راه مجرا قرار می گیرند
محل انتشار: مجله پزشکی بالینی ابن سینا، دوره: 9، شماره: 3
سال انتشار: 1381
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 166
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SJH-9-3_002
تاریخ نمایه سازی: 8 اردیبهشت 1401
چکیده مقاله:
یکی از جالبترین پیشرفتهای پزشکی، کشف رسپتورهای اپیوئیدی و فارماکولوژی آنهاست. بی دردی منطقه ای (رژیونال) پس از تزریق مواد مخدر به داخل فضای اپی دورال یا ساب آراکنوئید حاصل می شود که نسبت به بی حسی موضعی یا سیستمیک، عوارض کمتری داشته و بی دردی شدید و طولانی ایجاد می کند. هدف از این مطالعه تعیین و مقایسه اثرات بیحسی داخل نخاعی مپریدین با لیدوکائین ۵% جهت عمل TURP می باشد.
این تحقیق به صورت کارآزمائی بالینی دوسوکور تصادفی شده شاهددار بود
(Double blind randomized controlled clinical trial) که در بیمارستان اکباتان دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام شد. تعداد ۶۰ بیمار با ASA I-III به طور تصادفی به دو گروه مپریدین (۳۰ نفر) و گروه لیدوکائین (۳۰ نفر) تقسیم شدند. ۳۰ دقیقه قبل از انجام بی حسی به بیماران ۵۰۰ میلی لیتر سرم رینگر تزریق گردید و سپس به بیماران گروه مپریدین mg/kg۱ از دارو تا حجمcc ۲ و در گروه لیدوکائین mg ۱۰۰ لیدوکائین ۵% به صورت داخل نخاعی تزریق شد. بی حسی در فضای L۳ – L۴ با سوزن شماره ۲۳ مخصوص بی حسی نخاعی درحالی که بیمار نشسته بود، انجام شد و بلافاصله بیمار در وضعیت سوپاین قرار گرفت.
زمان شروع بلوک حسی برای لیدوکائین ۹۹/۳ دقیقه و برای گروه مپریدین ۵ دقیقه بود. کنترل سطح بی حسی مپریدین آسانتر و مطمئن تر از لیدوکائین بود. بلوک حرکتی در۷ بیماراز گروه مپریدین وجود نداشت، درحالی که ۲۸ بیمار در گروه لیدوکائین دچار بلوک حرکتی شده بودند. طول مدت بی دردی پس از عمل ۳۵۴ دقیقه در گروه لیدوکائین و ۶۶۲ دقیقه در گروه مپریدین بود. فشار خون و ضربان قلب به طور چشمگیر تغییر نکرد و اختلاف معنی داری بین مپریدین و لیدوکائین ، در این مورد وجود نداشت. عوارضی نظیر تهوع و استفراغ در هر دو گروه یکسان بودند ، ولی خارش تنها در بیمارانی که مپریدین گرفته بودند مشاهده شد و خواب آلودکی حین عمل در بیمارانی که مپریدین دریافت کرده بودند بیشتر از آنهایی بود که لیدوکائین گرفته بودند و هیچیک از بیمارانی که مپریدین گرفته بودند لرز پس از عمل نداشتند.
بنابراین برطبق نتایج حاصل از این مطالعه می توان گفت که کاربرد مپریدین به عنوان داروی مخدر و
بیحس کننده در اینگونه اعمال جراحی بر لیدوکائین ارجحیت دارد.
کلیدواژه ها:
Anesthesia ، Spinal / Lidocaine / Meperidine / Prostatectomy ، برداشتن پروستات / بی حسی نخاعی / لیدوکائین / مپریدین
نویسندگان