رابطه فعالیتهای بدنی بزرگسالان در اوقات فراغت با بهره گیری از خدمات بهداشتی درمانی در اهواز

          فعالیت های بدنی از عوامل موثر در پیشگیری از ابتلا به بیماریهای مختلف بشمار میآید. شناسائی فعالیت های بدنی در زیر گروههای جمعیتی و نقشی که میتوانند در کاهش دفعات بیماری و استفاده از خدمات درمانی داشته باشند با اهمیت است . هدف این بررسی تعیین الگوی فعالیت های بدنی در اوقات فراغت افراد بالغ اهوازی و ارتباط آنها با استفاده از مراقبت های بهداشتی درمانی است .           این تحقیق بر روی ۱۶۰۰ نفر از افراد ۱۸ تا ۸۴ ساله ساکن شهر اهواز انجام شده است . اطلاعات مورد نیاز بصورت مصاحبه و تکمیل پرسشنامه جمع آوری شده است .           کمتر از نیمی از افراد مورد مطالعه انجام فعالیت بدنی را در اوقات فراغت خود(حداقل ۲۰ دقیقه در هفته) گزارش نمودند . این فعالیت ها با افزایش سن کاهش (۰۰۲ /۰=P  ) وبا افزایش سطح تحصیلات افزایش نشان داده است (۰۰۱/۰p < ) . اما اختلاف معنی داری با وضعیت اقتصادی وجود نداشت . فعالیت های بدنی درمردان نیز نسبت به زنان بیشتر بود (۰۰۱/۰P< ). عدم انجام فعالیت های بدنی با دفعات استفاده از خدمات بهداشتی درمانی ، بستری در بیمارستان و وجود فشار خون بالا رابطه معنی داری را نشان داد (۰۵/۰P<  ) .           ضرورت تشویق و آموزش مردم به انجام فعالیت های بدنی در گروههای مختلف جمعیتی خصوصا زنان ، افراد مسن تر و افراد کم سوادتر پیشنهاد میشود . ایجاد فرصت های مناسب از جمله امکانات لازم ورزشی و در دسترس بودن این امکانات در انجام بیشتر فعالیت های بدنی جمعیت مورد نظر توصیه میگردد .