بررسی عوامل محیطی اثربخش در فضاهای آموزشی کودکان اوتیسم در جهت بهبود تعاملات اجتماعی

پایداری در سه وجه اقتصادی، طبیعی و فرهنگی-اجتماعی تعریف می شود در میان این سه مولفه، پایداری اجتماعی امری ضروری در جامعه محسوب شده اما آنطور که باید مورد توجه قرار نگرفته است و موضوع "طراحی برای انسان در حوزه پایداری اجتماعی به عنوان با اهمیت ترین اصل طراحی پایدار مطرح می شود بدینسان در این مقاله به بررسی عوامل اثربخشی معماری و طراحی مناسب برای قشری از جامعه که شاید کمتر مورد توجه قرار گرفته اند پرداخته می شود . امروزه اوتیسم یا درخودماندگی به عنوان یک بیماری جسمی روحی بطور فزاینده ای درحال افزایش است. این دسته از افراد با مشکلات جدی در تعاملات اجتماعی و ارتباطی روبرو هستند ، اما خوشبختانه با تشخیص سریع و آموزش های زود هنگام ، برنامه ریزی درست و طراحی شده در یک محیط مناسب و ویژه می توان این ناتوانی را درمان ویا ارتقا داد.بنابر تحقیقات میان رشته ای بین روانشناسی و معماری نشان می دهد محیط یکی از مولفه های موثر بر روحیات انسان می باشد ؛ پس طراحی اصولی برای این قرازافراد که شدیدا وابسته به شرایط محیطی بوده، اثرات مطلوبی در روند سلامتی روح و روان آنها خواهد گذاشت. در ایران با کمبود مراکز آموزشی استاندارد و ویژه برای کودکان اوتیسم بر اساس نیازهای روحی آنها مواجه هستیم، بنابراین ضرورت طراحی بستری برای رشد فکری و اجتماعی درخور و سازگار با این کودکان به خوبی مشهود است.هدف از این پژوهش ارائه راهکارهای معماری تاثیرگذار در فضاهای آموزشی کودکان اوتیستیک درجهت افزایش سطح ارتباط و تعاملات اجتماعی میباشد که براساس روش توصیفی تحلیلی بدست آمده است.نتیجه حاصل از این مقاله نشان می دهد فضاها با استفاده از علم معماری و مولفه های محیطی اثربخش: نور، رنگ، وضعیت آکوستیک، بافت و مصالح، نظم و سادگی در تزیینات و کنترل و امنیت ترحالات روحی این کودکان تاثیر مستقیم دارد و با رعایت این اصول در طراحی؛ علاقمندی آنها را به محیط و یادگیری افزایش داده که این امر اثر مثبتی در ارتقا تعاملات اجتماعی خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، عوامل محیطی ، تعاملات اجتماعی ، پایداری اجتماعی