راهنما و دستورالعمل های طراحی باغ حسی برای کودکان مبتلا به اختلالات طیف اتیسم

امروزه از هر ۴۴ کودکی که به دنیا می آیند، یک کودک مبتلا به اختلال طیف اوتیسم است. شواهد نشان میدهد که مشکلات یکپارچگی حسی ممکن است ریشه بسیاری از علائمی باشد که کودکان مبتلا به اتیسم از خود نشان می دهند. یکپارچگی حسی به عنوان توانایی دریافت، درک و سازماندهی اطلاعات حسی از بدن و محیط تعریف می شود. مسائل مربوط به یکپارچگی حسی در واکنش های بیش حسی و کم حسی در کودکان مبتلا به اتیسم در حواس دهلیزی، حس عمقی، بینایی، شنیداری، لامسه و بویایی آنها منعکس می شود. هدف این پژوهش پرداختن به مسائل یکپارچگی حسی کودکان مبتلا به اتیسم از طریق ارائه راهنما و دستورعمل های طراحی برای ایجاد یک باغ حسی به عنوان نوعی مداخله درمانی و تشخیصی است. روش انجام پژوهش در این مقاله تحلیلی و با استفاده از داده های کیفی است و به کمک بررسیهای نمونه موردی و تحلیل محتوا انجام میشود. یافته های این پژوهش بیانگر آن است که هر دسته از این کودکان در برابر عوامل محیطی عکس العمل های متفاوت و منحصر به فردی از خود نشان میدهند و به این معناست که فضاهای که آنها در آن زمان می گذراند باید با توجه با این واکنش ها و نیازهای حسی آنها بهینه شود. با استفاده از راهنماها و دستورعمل های طراحی ارائه شده در این پژوهش، امکان ایجاد یک باغ حسی که اثرات آرامش بخش برای کودکان مبتلا به بیش واکنشی و اثرات تحریک کننده برای کودکان مبتلا به کم واکنشی وجود دارد.