پیاده سازی ایده شهر خلاق به منظور ارتقا کیفی اجتماع پذیری و تعاملات اجتماعی در دوران پساکرونا

با ظهور و شیوع ویروس کرونا زندگی میلیون ها انسان مورد تهدید قرار گرفت . تلفات روانی جبران ناپذیری به عوام مردم وارد نمود که از جمله آن ها می توان به تنزل کیفی تعاملات اجتماعی و اجتماع پذیری در فضاهای شهری ناشی از سرایت بیماری اشاره نمود. در این راستا ایده شهر خلاق و مولفه های وابسته به آن راهکاری به جهت افزایش تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری به شمار می آید. این پژوهش که ماهیتا کاربردی می باشد بر آن است تا با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از تکنیک سوات به ارزیابی عوامل داخلی (نقاط قوت و ضعف) و عوامل خارجی(فرصت ها و تهدیدها) موجود به جهت پیاده سازی ایده شهر خلاق در دوران پساکرونا به منظور ارتقا کیفی اجتماع پذیری و تعاملات اجتماعی مردم در فضاهای شهری بپردازد. در نهایت نیز راهبردهایی همچون بهره گیری از فضاهای عمومی هویت ساز محله (همچون نماد و نشانه ها) به عنوان پتانسیلی به جهت افزایش حضور پذیری در فضای شهری و شکل گیری ایده انسجام اجتماعی در کنار انفصال اجتماعی و ... ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

شهرخلاق ، فضای شهری ، اجتماع پذیری ، تعاملات اجتماعی