ردیابی زودهنگام تهاجم قارچ های بیمارگر گیاهی در زیست بوم های طبیعی بر اساس اثر پایگاهی با تاکید بر گونه های Phytophthora

درک چگونگی ورود و استقرار بیمارگرهای گیاهی، برای پیشگیری از تهاجم های جدید آن ها، ضروری است. بررسی های زیاد در دهه اخیر نشانگر تهاجم های زیستی در نتیجه اثر پایگاهی است. به عبارت دیگر، بیمارگرها از محیط یا گیاه میزبان جدید به شکل پایگاه اولیه استفاده می کنند تا بعد به توانند در زمان مناسب حمله کنند و همه گیری به وجود آورند. اثر پایگاهی در بیمارگرهای گیاهی از جمله باکتری ها، قارچ ها و شبه قارچ های اامیستی در درختان منطقه های شهری دیده شده است. پردیس های شهری به طور معمول اولین نقطه تماس بیمارگرهای نوپدید با گیاهان بومیهستند. بیمارگرهای گیاهی بیشتر به دلیل فعالیت های متمرکز انسان و ورود گیاهان غیربومی در این منطقه ها منتشر می شوند. درختان شهری مکان مناسبی برای استقرار بیمارگرهای مهاجمی هستند که به طور تصادفی به منطقه وارد می شوند. به احتمال اثر پایگاهی نقش قابل توجهی در ایجاد خسارت های درازمدت دارد و هزینه های زیادی برای مدیریت بیمارگرهای گیاهی ایجاد می کند. در مقابل، برای تشخیص زودهنگام بیمارگرهای جدید یا مهاجم می توان از درختان شهری در نقش کشت های دیدبان بهره برد و با پیش بینی وقوع بیماری، خسارت ناشی از این بیمارگرها را مدیریت کرد. در ایران، نشانه هایی دیده شده است مبتنی بر وجود اثر پایگاهی درختان شهری و گیاهان زینتی برای شبه قارچ های اامیستی. افزون بر این، گزارش هایی از وجود گونه های بیمارگر جدید در این منطقه ها در دست است. هدف از این نوشتار، بررسی ابعاد مختلف اثر پایگاهی در بیمارگرهای گیاهی قارچی و شبه قارچی و برنامه ریزی برای مدیریت تهدید احتمالی زیست بوم های طبیعی ایران ناشی از اثر پایگاهی آن هاست.

کلیدواژه ها:

اثر پایگاهی ، اامیکوتا ، بیمارگرهای نوپدید ، تهاجم زیستی ، گیاهان دیدبان