یافته های آزمایشگاهی اختلال هایپوناترمی در یک قلاده روباه قرمز (Vulpes vulpes) با دررفتگی مفصل تالوکرورال

     با توجه به آن­که اختلالات سدیم پدیده­ای حائز اهمیت محسوب می­شود، باید به سرعت تشخیص داده شود و متعاقبا  اقدامات درمانی مربوط انجام پذیرد. هرگونه غفلت در این امر می­تواند در شرایط بحرانی منجر به ایجاد صدمات برگشت­ناپذیر عصبی شود، همچنین در تمام حیوانات بستری، به خصوص موارد کاندیدای مایع­درمانی، باید میزان الکترولیت­های سرم و به­ویژه غلظت سدیم به طور مرتب پایش شود. یک قلاده روباه نر قرمز (Vulpes vulpes) با سابقه استفراغ، ضعف و بی­حالی شدید، آتاکسی، ریزش موی شدید و وضعیت عمومی نامناسب به کلینیک دانشکده دامپزشکی دانشگاه رازی کرمانشاه ارجاع شد. برای ارزیابی وضعیت بیمار و آغاز مایع­درمانی نمونه خون وریدی اخذ گردید و پس از بررسی رادیوگرافی و تشخیص دررفتگی مفصل تالوکرورال، اقدام به جا اندازی به­روش بسته و گچ گرفتن عضو درگیر شد. نتایج به دست آمده از آنالیز بیوشیمیایی حاکی از هایپوناترمی شدید بود. بررسی­های بیشتر هیپواسمولالیتی ناشی از کاهش حجم خون و آلکالوز متابولیک متعاقب استفراغ را نشان داد و بر این اساس اقدامات درمانی لازم صورت گرفت. عدم تفریق هایپوناترمی کاذب از موارد حقیقی و در نتیجه اتخاذ روش درمانی نامناسب منجر به ورود بیش از حد و سریع سدیم به مایع میان بافتی می­شود و ادم مغزی و تشنج را به همراه دارد، از این­رو ارزیابی دقیق علل هایپوناترمی با توجه به اصول اساسی فیزیولوژیک و دست­یابی به یافته­هایی که با فرضیات تشخیصی سازگار باشد، برای مدیریت موثر این چالش مهم، ضروری است.

کلیدواژه ها:

هایپوناترمی ، مفصل تالوکرورال ، روباه قرمز ، استفراغ