ارتقای ایمنی راکتور تحقیقاتی تهران با سیستم خاموشی دوم: مطالعه موردی انتشار آلاینده-های پرتوزای ناشی از وقوع حادثه ذوب قلب

راکتور تحقیقاتی تهران در یک ناحیه مسکونی قرار دارد. برخی دیگر از ویژگی­ها از جمله سن زیاد آن، بهره­برداری تقریبا مداوم واینکه تنها راکتور قابل استفاده برای تولید برخی رادیوایزوتوپ­ها می­باشد سبب توجه ویژه به ایمنی این راکتور است. اخیرا یک سیستم خاموشی دوم برای این راکتور طراحی شده است که کاملا مستقل و متفاوت از سیستم خاموشی اول است و سبب ارتقای ایمنی این راکتور می­شود. برای نشان­دادن اهمیت این سیستم در افزایش ایمنی راکتور، حادثه محتمل ذوب قلب که پیامد آن انتشار آلودگی پرتوی در محیط داخل و خارج راکتور است بررسی­ شده ­است. سپس، میزان آلودگی منتشر شده در محیط پس از بروز حادثه و عدم عملکرد سیستم­های خاموشی بررسی شده است. در این مطالعه از کد ORIGEN۲ برای تعیین ایزوتوپ­های یک قلب تعادلی با میزان مصرف سوخت ۲۸/۲۷% و از کد فیزیک بهداشت  HotSpotبرای شبیه­سازی ریزش آلودگی محیطی و محاسبه معادل دز موثر کل(TEDE) استفاده شده است. این حادثه به­صورت محافظه­کارانه بررسی شده است، برای مثال فرض شده است که قلب پس از یک دوره کامل کارکرد که میزان رادیونوکلیدهای آن بیشترین مقدار ممکن است دچار این حادثه می­شود یا اینکه همه آلودگی­ها بدون تاخیر وارد محیط می­شود.

کلیدواژه ها:

Tehran research reactor ، Second shutdown system ، Safety ، Radioactive pollution release ، ORIGEN۲ ، HotSpot. ، کلید واژگان: راکتور تحقیقاتی تهران ، سیستم خاموشی دوم ، ایمنی ، ریزش آلودگی پرتوی ، کدORIGEN۲ ، کد HotSpot