اثر ماده ی کنتراست بر دز دریافتی حین تصویربرداری تشخیصی ناحیه ی قفسه ی سینه

این مطالعه، به بررسی اثر مادهی کنتراست بر مقدار دز جذبی، حین سیتی انژیوگرافی قفسهی سینه (CTPA)، برای دو فانتوم مرجع جهانی معرفی شده توسط کمیته بین المللی حفاظت در برابر اشعه، پرداخته است. بدین منظور، ابتدا مدل اولیه و استاندارد حرکت زیستی دارو (PBPK) برای فانتوم مرجع جهانی، تطبیق داده شده است. سپس با توجه به دستورالعمل اجرایی توصیه شده حین سیتی انژیوگرافی قفسهی سینه در افراد بزرگسال، مدل PBPK تصحیح شده با استفاده از کد نوشته شده در نرم افزار Maple، حل شده و غلظت دارو در اندامهای مختلف فانتوم مرجع زن(AF)  و مرد (AM) به دست آمده است. سپس ترکیب مواد فانتوم ها، برای درنظرگرفتن درصد جرمی ید در اندام ها و بافت های مختلف تصحیح شده است. محاسبات دزیمتری با استفاده از کد MCNPX ۲.۶.۰، و تخمین دز جذبی در زمانهای ۲۰، ۲۵ و ۳۰ ثانیه پس از تزریق انجام شده است. نتایج افزایش ۳۸ تا ۴۴ درصدی دز جذبی ریه در ثانیهی ۲۵ام بعد از تزریق مادهی کنتراست، را نسبت به لحظهی صفر، نشان میدهد. این موضوع بر اهمیت درنظرگرفتن اثر مادهی کنتراست در محاسبات دزسنجی اشاره دارد. از آنجا که بهترین کیفیت تصویر از عروق خونی ریه، همزمان با بیشترین غلظت مادهی کنتراست وارد شده به ریه به دست میآید، محاسبات انجام شده ثانیهی ۲۵ام (۵ ثانیه پس از اتمام تزریق) را بهترین زمان برای تصویربرداری نشان میدهد. همچنین بیشترین دز جذبی ریه و کمترین مقدار در اندامهای حساس قفسه سینه در همین زمان به دست آمده است.

کلیدواژه ها:

CT simulation ، Contrast media ، PBPK model ، ICRP phantom ، Monte Carlo. ، شبیه سازی سی تی ، ماده ی کنتراست ، مدل PBPK ، فانتوم ICRP ، مونت کارلو.