سنجش سطح کیفیت زندگی شهری (مطالعه موردی: شهر طبس)

در عصر حاضر برنامه ریزان حوزه اجتماعی و مدیریت شهری، ارتقای شاخص های ذهنی و عینی کیفیت زندگی را امری ضروری برای بهبود زندگی اجتماعی و رفاهی شهروندان مورد توجه قرار می دهند. هدف پژوهش حاضر سنجش بعد ذهنی و عینی کیفیت زندگی شهر طبس می باشد. پژوهش حاضر از نظر روش توصیفی – تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است. جامعه آماری تمام شهروندان شهر طبس هستند که تعداد ۳۸۰ نفر از آن ها بر اساس فرمول کوکران به عنوان جامعه نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری به صورت غیر احتمالی ساده بوده و پرسشنامه ساختار یافته، میان پرسش شوندگان توزیع گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد. آزمون های مورد استفاده در این نرم افزار، T تک نمونه ای، همبستگی پیرسون، و آزمون فریدمن جهت رتبه بندی عملکرد شاخص های پژوهش می باشند. نتایج حاصل از پژوهش و تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که کیفیت زندگی شهر طبس در حد مطلوبی قرار ندارد و میانگین آن برابر با ۲.۶۷ است که کمتر از میانگین متوسط (۳) می باشد. در ادامه نشان داده شد که میان تمام شاخص های بررسی شده در پژوهش همبستگی مثبتی وجود دارد، یعنی با افزایش کیفیت هر کدام از آن ها میزان کیفیت دیگر شاخص ها نیز افزایش می یابد و بالعکس. همچنین با استفاده از آزمون فریدمن نشان داده شد که با کیفیت ترین شاخص مربوط به امنیت شهروندان و بی کیفت ترین شاخص مربوط شاخص حمل و نقل می باشد. در نهایت پیشنهادهایی برای بهبود کیفیت زندگی در شهر طبس مطرح گردید.

کلیدواژه ها:

شهر طبس ، .کیفیت زندگی شهری.شهر طبس ، .کیفیت زندگی شهری