نگاهی به جغرافیای تاریخی خلیج فارس (ایرانیان در خلیج فارس)

سرزمین عمان (عمان داخلی و کرانه ­ای) در دوران پیش از اسلام، «مازون (Mazun) یا «ماسون» خوانده می­ شد و منطقه ورود بدان از سوی ایران، یعنی شبه جزیره مخروطی شکل در برگیرنده امارات متحده عربی و عمان شمالی، «ماسوندم» خوانده می­ شد. این نام هنوز هم زنده و به صورت «مسندم» در نامیدن  شبه جزیره کوچک وایع در انتهای شمالی امارات متحده عربی و عمان شمالی، مورد استفاده است. براساس همین پیشینه تاریخی- جغرافیایی است که نگارنده عنوان  «شبه جزیره مسندم» را در نامیدن سراسر شبه جزیره در برگیرنده امارات متحده عربی و عمان شمالی بکار می­ گیرد. ترکیب «ماسوندم» یا «مسندم»، ترکیبی فارسی است و پسوند «دم» در این ترکیب همانی است که در فارسی کنونی، به همان گونه باستانی­ اش، در برخورد با زمان و مکان مورد استفاده قرار دارد، مانند «صبحدم»، به معنی مقطع زمانی ورود به صبحگاه و یا «باغدم»، به معنی مقع مکانی ورود به باغ نام «عمان» به گونه «اومانا» (Umana) در روزگار ساسانیان وجود داشت و بندر صحار (Sohar) در عمان (ماسون) اطلاق می­­ شد.