آموزش مهارت نوشتن به فراگیران زبان فارسی، به عنوان زبان دوم، از نگاه نظری

یکی از دشوارترین مهارتهای آموختنی در آموزش زبان دوم که بسیاری از مدرسان زبان نیز بر آن هم نظرند، مهارت «نوشتن/ نگارش» است. یادگیری این مهارت، نیازمند تسلط بر تواناییهای گوناگون زبانی، شناختی و اجتماعی فرهنگی است. بیشتر تحقیقات صورت گرفته درباره نگارش به زبان دوم، وابستگی بسیاری به تحقیقات زبان اول داشته است. این امر نشان می دهد که توانایی زبانآموز در نگارش، خلاصه کردن یا تحلیل یک متن به زبان مادری، الزاما به این معنا نیست که خواهد توانست همین کار را به زبان دوم نیز انجام دهد. با این حال، مهارت در نگارش زبان اول، بر نگارش به زبان دوم نیز تا اندازه ای موثر است. این مقاله دو هدف را پی گرفته است: نخست: بررسی یافته های مهم در مورد نظریه آموزش مهارت نوشتن و تحقیقات مربوط به ویژگیهای آموزش این مهارت، که فارسی آموزان با افزایش آن، خواهند توانست به شیوه های قابل قبول، به زبان فارسی بنویسند. دوم: دستیابی به این هدف که این آموزشها چگونه می تواند به آنان کمک کند تا به این مهارتها دست یابند. در این مقاله، علاوه بر بررسی گرایشها و راهبردهای گوناگون در آموزش نگارش به زبان دوم، پژوهشهای مرتبط با نگارش به زبان اول و دوم، الگوهای آموزش نگارش به زبان دوم با اهداف دانشگاهی و همچنین تجربهای عملی برای کلاسهای آموزش نگارش زبان فارسی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

مهارت نوشتن ، زبان اول ، زبان دوم ، راهبردهای آموزشی