تبیین ژئوپلیتیک عملکرد وزارت خارجه در روابط ایران با دول خاورمیانه( ۱۳۲۰- ۱۳۵۶)

شکل گیری دولت پهلوی در ایران و سیاست توسعه طلبی ژئوپلیتیکی آنان در منطقه خاورمیانه موجب روابط گسترده آنها بادولت های منطقه شده بود. لذا رفتارهای خارجی کشور و بویژه عملکرد وزارت خارجه در مناسبات سیاسی ایران با دولتخاورمیانه بین سالهای )۱۳۲۰ -۱۳۵۶ش( نیز نشانگر این موضوع در آن دوران، در منطقه و محیط بینل الملل بوده است. لذاسوال مهمی که پژوهش حاضر در پی پاسخ بدان میباشد این است که چه عاملی منجر به توسعه روابط خارجی ایران درمقطع ۱۳۲۰-۱۳۵۶ گردید؟ که در پاسخ به این سوال فرضیه بدین صورت مطرح گردید که آگاهی از اهمیت موقعیتژئوپلیتیک ایران در منطقه و نظم بین الملل سبب شد در این دوره دوایری جداگانه ای در امور منطقهای خاورمیانه شکل گیرد وبر این اساس، دولت ایران جهت ارتباط با دول خاورمیانه، به توسعه تشکیلات وزارت خارجه و گسترش روابط خارجی رویآورد. در این راستا، روش پژوهش حاضر تفسیری و از نوع کیفی بوده است و روش گردآوری دادهها نیز با تکیه بر اسناد،نسخ خطی و منابع کتابخانه ای بوده است

کلیدواژه ها:

وزارت خارجه ، ژئوپلیتیک ، پهلوی ، خاورمیانه ، دول خارجی