استفاده از روش بهینه سازی ژنتیک در هماهنگ سازی بانک های خازنی، تپ چنجرهای ترانسفورماتورها و ذخیره گرها در حضور سیستم های خورشیدی

بهره گیری از منابع انرژی تجدیدپذیر چالش های نوینی را به شبکه برق تحمیل می نماید که به واسطه ذات عدم قطعی این نوع منابع می باشد. زمانی که تولید منابع تجدیدپذیر از تقاضای محلی فراتر رود ممکن است سبب فلوی توانی معکوس در فیدر توزیع شود. فلوی توانی معکوس ممکن است سبب افزایش ولتاژ و بهره برداری نادرست از ادوات تنظیم ولتاژ شود. در این مقاله روشی برای تنظیم ولتاژ توسط ذخیره گرها، تولید متغیر منابع تولید پراکنده و ادوات کنترلی ارائه گردیده است. برای هماهنگی میان ادوات مختلف تنظیم ولتاژ استراتژی ارائه گردیده است که در آن هماهنگی ها شامل پیکربندی فیدرها، پروفایل تقاضا، نقاط تنظیمی تپ چنجرهای ترانسفورماتورها، تنظیمات بانک های خازنی و ذخیره گرهای به کار گرفته شده می باشد. در روش هماهنگ سازی هدف ارتقای پروفایل ولتاژ سیستم ضمن کمینه سازی تلفات در بازه زمانی بهره برداری می باشد. روش بهینه سازی ژنتیک برای حل مساله و دستیابی به راه حل بهینه یعنی مینیمم تغییرات ولتاژی و حداقل تلفات فیدرها استفاده گردیده است. روش پیشنهادی در شبکه تست ۱۲۳ باس IEEE پیاده سازی گردیده است. با تحلیل نتایج مشخص گردید که تجمیع منابع فوتوولتائیک تلفات انرژی را کاهش می دهد و تلفات سیستم توزیع با افزایش سایز فوتوولتائیک کاهش می یابد. با افزایش سطح نفوذ منابع فوتوولتائیک، ولتاژ بیشتر افزایش می یابد و به تعداد تغییر تپ و تغییرات SVR بیشتری برای حفظ ولتاژ نیاز می باشد. همچنین اثبات گردید که روشن شدن سوئیچ بانک های خازنی سبب بهبود پروفایل ولتاژ می شود و استفاده از ذخیره گرها سبب حفظ امنیت سیستم به طور حداکثری می شود.

کلیدواژه ها:

هماهنگی ادوات تنظیم ولتاژ ، SVR ، منابع فوتوولتائیک ، بانک خازنی