بررسی فقهی هتک حرمت اشخاص در مطبوعات*
محل انتشار: دوفصلنامه مطالعات فقه امامیه، دوره: 93، شماره: 2
سال انتشار: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 91
نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PFE-93-2_031
تاریخ نمایه سازی: 20 بهمن 1400
چکیده مقاله:
فعالیت مطبوعاتی به عنوان بستری مناسب جهت تقویت آزادی بیان دارای محدودیت هایی بوده که مورد قبول همه نظامات حقوقی و از جمله نظام فقهی-حقوقی شیعه است. از جمله محدودیت های آزادی بیان در فقه شیعی، هتک حرمت آبروی افراد است که در قالب هایی نظیر هجو، هجر، وهن مقدسات، وهن اشخاص حقیقی یا حقوقی و غیبت ایشان، صورت می پذیرد. اختلاف در تعریف برخی از این عناوین و عدم وجود تعریف دقیق از برخی دیگر، زمینه ساز اختلاف فتاوا گردیده است. شیوه آمیزه ای -تلفیقی مقاله و بررسی تحلیلی - انتقادی اسناد نوشتاری به ما این امکان را می دهد که دریابیم علی رغم همه اختلافات، آنچه مسلم است این است که مطبوعات حق ندارند با تمسک به عناوینی همچون «بلااشکال بودن طنز نویسی»، «مصلحت»، «آزادی سوال و شبهه»، «عدم حرمت فاسق»، «عدم حرمت بدعت گذار» و ... اقدام به هتک اشخاص حقیقی و حقوقی نمایند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان