برنامه ریزی توسعه پایدار گردشگری کلانشهر شیراز

گردشگری در مدت زمان اندکی توانسته بخش عمده ای از مبادلات اقتصادی را به خود اختصاص دهد، لذا باید با برنامه ریزی مدون در جهت توسعه پایدار گردشگری کوشش نمود. با بررسی اهمیت گردشگری و نقش آن در توسعه پایدار در نهایت به اهداف توسعه، توجه به پتانسیل های بالقوه در نقاط مختلف کشور و ایجاد زیرساخت های گردشگری امری اجتناب ناپذیر می باشد. روش تحقیق در این پژوهش کتابخانه ای- میدانی می باشد که ضمن مطالعات میدانی و ارزیابی اسناد و آمار با استفاده از دو مدل swot و تحلیل عاملی و نرم افزارهای آماری spss به تجزیه و تحلیل اطلاعات پرداخته شده است. در این تحقیق به این نتایج رسیدیم که ضعف تجهیزات و تاسیسات زیربنایی، ضعف مدیریت، ضعف برنامه های گردشگری و برنامه ریزی توسعه، عدم توسعه مشارکت و وضعیت اقتصادی، تداخل وظایف سازمان ها و تبلیغات ضعیف در توسعه نیافتگی گردشگری کلانشهر شیراز تاثیرگذار است. همچنین به این نتیجه رسیدیم که کلانشهر شیراز از توان های گردشگری بالایی برخوردار است که در صورت ایجاد زیرساخت های مورد نیاز، برنامه ریزی، مدیریت و تبلیغات کافی و مشارکت دادن شهروندان، گردشگری شیراز به توسعه پایدار نائل خواهد آمد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی ، توسعه پایدار ، گردشگری و کلانشهر شیراز