تاملی بر رسالت فردی: میانجی تاثیر سیستم مدیریت استعداد استراتژیک بر رفتار کارآفرینانه و آوای فردی

هدف از این مقاله بررسی تاثیر سیستم مدیریت استعداد استراتژیک بر هریک از متغیرهای رفتار کارآفرینانه، آوا و رسالت فردی می باشد و هم چنین نقش میانجی گری رسالت فردی بر هر کدام از رابطه ها می باشد. این پژوهش از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل ۴۸۰ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه یزد در پاییز ۱۳۹۸ است. طبق فرمول کوکران تعداد نمونه ۲۱۳ نفر برآورد گردید. در گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استاندارد با طیف پنج تایی لیکرت استفاده گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار اسمارت پی ال اس۳ مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته های حاصل از نرم افزار آماری نشان داد که از ۵ فرضیه موجود ۴ فرضیه مورد تائید قرار گرفته است. نتایج نشان داد که سیستم مدیریت استعداد استراتژیک تاثیر مهمی بر رفتار کارآفرینانه افراد در دانشگاه دارد؛ همچنین این سیستم منجر به انگیزه های رشد استعداد در محیط های خلاق می شود. آوای کارکنان باعث تغییرات سازنده می شود. این تغییرات باعث بهبود عملکرد فردی و سازمانی شده و منجر به نوآوری و خلاقیت می گردد. تقویت و گسترش آوای کارکنان در دانشگاه مسیر رشد و پیشرفت را به سوی آینده متعالی تر باز می کند. همین امر منجر به کسب مزیت رقابتی می گردد.

کلیدواژه ها:

آوا ، رسالت فردی ، رفتار کارآفرینانه ، سیستم مدیریت استراتژیک استعداد