مطالعه و بررسی تاثیر شاخص های پایداری اجتماعی در طراحی فضای هتل های ۴ ستاره مشهد به روش تحلیل دیمتل

معماری پایدار را میتوان معماری دانست که نسبت به ویژگی های شرایط محیطی و مکانی پاسخگو بوده و از پتانسیل های محیط پیرامون خود در راستای شرایط خوب بهره ببرد، درحالتی که کمترین آسیب را به محیط و شرایط محیطی وارد کند. معماری پایدار دارای جنبه های محیطی، اقتصادی و اجتماعی میباشد واین سه مولفه را مورد بررسی قرار می دهد. جنبه ای دیگر از معماری پایدار، پایداری اجتماعی می باشد که کمتر به آن توجه شده است. چالش و آسیب عدم توجه به پایداری اجتماعی در طراحی هتل از جمله مسائل زیبایی شناختی، راحتی و آسایش، امنیت، هویت اجتماعی و... باعث از بین رفتن سرزندگی و پویایی و روح زندگی در فضاهای هتل می شود و همینطور توجه به پایداری اجتماعی منجر به حس مکان و تعلق خاطر به فضای طراحی شده می گردد. بهینه سازی و رضایتمندی از خدماتی که در هتل ها ارائه می شود و با توجه به اینکه هتل ها به عنوان یکی از مراکز اقامتی که سهم زیادی در استفاده از منابع زیست محیطی،انرژی و آلودگی دارند ، نقش مهمی در توسعه گردشگری و محیط زیست هر منطقه دارد. در این مقاله سعی شده اهمیت و تاثیر مولفه های پایداری اجتماعی در طراحی فضاهای هتل را مورد بررسی قرار دهد و این موضوع در هتل های چهارستاره مشهد تاثیر مثبت و معناداری داشته است. روش تحقیق در اینجا بصورت توصیفی- تحلیلی با توجه به مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است و نتیجه این تحقیق بر این شد که مولفه کاهش میزان جرم خیزی (امنیت و ایمنی) تاثیرگذارترین مولفه از بین مولفه ها و مولفه حمل و نقل عمومی(دسترسی آسان و مطلوب) معلول میباشد و جدایی گزینی اجتماعی کمتر علت اصلی در پایداری اجتماعی می باشد.

کلیدواژه ها:

پایداری اجتماعی ، طراحی فضاهای هتل ، امنیت ، معماری پایدار