تاثیر احساس محرومیت نسبی کالبدی مهاجران جنگ تحمیلی (دفاع مقدس) بر حس تعلق مکانی (نمونه موردی شهرک شهید بهشتی مشهد)

هویت به معنای چیستی و تقابل اثر سه قطب مخالف، من، ما و دیگران است که دارای ابعاد مختلف کالبدی-مکانی، فرهنگی-اجتماعی، اقتصادی، سیاسی است. هویت مکانی تمایزات و تصورات مکان را بازگو می کند و به عنوان مبنای شناخت مکان، در مقابل موجودیتی مجزا عمل می کند. این صرفا بدان معنا است که هر مکان، نشانه منحصر به فردی دارد و قابل شناسایی است. از طرفی کالبد محیط به عنوان مهم ترین عنصر عینی هویت مکانی، نقش موثری ایفا می کند. بنابراین به نظر می رسد احساس محرومیت نسبی از کالبد مطلوب بر هویت مکان و حس تعلق مکان در جوامع تاثیرگذار بوده است. در پژوهش حاضر با استفاده از نرم افزار AMOS و SPSS برای تجزیه و تحلیل و با بهره گیری از مدل ساختاری به بررسی محرومیت و احساس محرومیت نسبی کالبدی و نقش آن بر هویت و حس تعلق مکانی پرداخته شده که در نتیجه رابطه معناداری بین این دو مقوله وجود داشته و احساس محرومیت نسبی کالبدی بر کاهش حس تعلق مکانی جامعه مورد بررسی اثر گذاشته است.

کلیدواژه ها:

هویت مکانی ، حس تعلق مکان ، احساس محرومیت کالبدی ، مهاجران جنگ تحمیلی ، مدل ساختاری