بررسی تاثیر پودرزنجبیل بر شاخص های بیوشیمیایی کبدی، کلیوی و پانکراسی موش صحرایی

زنجبیل ریشه گیاه Zingiber officinale است که فراورده های دارویی آن به صورت پودر، عصاره، قرص و تنتور در درمان بیماری های مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. همچنان که زیاده روی در مصرف هر دارویی می تواند مشکلاتی را در بر داشته باشد، نیاز است که میزان مناسب زنجبیل نیز مانند هر داروی دیگری مشخص گردد تا عوارض جانبی آن به حداقل کاهش یابد. کبد، کلیه و پانکراس از ارگان های بسیار مهم بدن هستند که سلامت آن ها حائز اهمیت است به منظور مشخص شدن تاثیر دوزهای مختلف پودر زنجبیل بر ارگان های مذکور، پس از گذشت دوره های زمانی ۱۴ و ۲۸ روز از تجویز خوراکی پودر زنجبیل به میزان ۴۵،۶۵و۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم به ۷۰ سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار از آن ها خونگیری بعمل آمد و میزان فعالیت آسپارتات آمینو ترانسفراز(AST)‎،آلانین آمینو ترانسفراز(ALT)‎ ، آمیلاز و میزان اوره، کراتینین و بیلی روبین تام با استفاده از روش-های استاندارد مشخص گردید. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که بین میانگین فعالیت AST در گروه های دریافت کننده پودر زنجبیل به میزان ۶۵ و ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم به مدت ۲۸ روز ( گروه هایB۲ , B۳) در مقایسه با گروه کنترل اختلاف آماری معنی دار وجود دارد (۰۵‎/۰ P). از این تحقیق می توان نتیجه گرفت که مصرف خوراکی پودر زنجبیل حتی با دوز ۱۰۰ میلی گرم بر کیلوگرم به مدت ۲۸ روز هیچ-گونه اثر جانبی بر کبد، کلیه و پانکراس ندارد.

کلیدواژه ها:

کبد ، موش صحرایی ، پانکرا س ، زنجبیل ، شاخص های بیوشیمیایی ، کلیه