بررسی اثربخشی درمان شناختی _ رفتاری بر گوش به زنگی زنان واژینیسموس

مقدمه : واژینیسموس یک اختلال شایع از دسته اختلالات شایع لگنی (دخولی دردناک است) که با تعریف گزارش شخصی زن از سابقه اسپاسم غیرارادی مداوم و مکرر عضلات کف لگن به دلیل ترس و چندش که در عمل نزدیکی و وارد کردن شئ ، آلت و معاینه واژینال تداخل ایجاد می کند. حالت های زن مبتلا به واژینیسموس که منجر به پیش بینی وضعیت اضطراری و تغییرات بدنی ناشی از آن در روبه رو شدن با موقعیت دخول میشود را گوش به زنگی می گویند. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی شناختی _ رفتاری بر گوش به زنگی زنان واژینیسموس انجام شده است . روش کار : در طی یک کارآزمایی آزمایشی تک موردی و طرح خط چندپایه چندگانه سه زن میتلا به واژینیسموس که به کلینی ک های درمانی اختلالات جنسی در شهر اصفهان مراجعه کرده بودند ، سه روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بعد از تاییدمعیارهای وجود واژینیسموس در مطالعه شرکت داده شده است . از تمام شرکت کنندگان رضایت نامه کسی شد و گوش به زنگی توسط ابزار چند و جهی اختلال دخول واژینال مورد ارزیابی قرار گرفت ، شرکت کنندگان پس از تایید خطوط پایه به ترتیب وارد مرحله شناختی _رفتاری شدند و به مدت هشت جلسه هفتگی به صورت فردی مورد درمان قرار گرفتند . دوره پیشگیری دوماهه پس از تکمیل درمان در سه نوبت به فواصل بیست روزه انجام شد. یافته ها: تمام شرکت کنندگان موفق به دخول واژینال شدند و نتایج نشان داد درمان شناختی _ رفتاری بر گوش به زنگی افراد واژینیسموس موثر می باشد . نتیجه گیری: یافته های مطالعه نشان می دهد روش شناختی _ رفتاری در بهبود واژینیسموس موثر می باشد . بنابراین گنجاندن این نوع درمان مفید واقع شد و گوش به زنگی افراد واژینیسموس با درمان شناختی _ رفتاری کاهش پیدا کرد.

کلیدواژه ها:

واژینیسموس ، گوش به زنگی ، عملکرد جنسی ، درمان شناختی_ رفتاری