تعیین بسترهای مختلف کاشت گوجه فرنگی در سیستم کشت بدون خاک

چکیده به منظور تعیین بستر جایگزین مناسب برای پیت، آزمایشی با استفاده از ضایعات گیاهی مختلف در چهار تیمار پیت ۱۰۰% بعنوان شاهد، پیت + برگ خشک کاج (۱:۱حجمی)، پیت + پوسته برنج کربونیزه (۱:۱حجمی) و پیت + خاک اره (۱:۱حجمی) با سه تکرار که هر تکرار شامل ۴ گیاه و در مجموع ۴۸ گیاه بود در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه گیلان در سیستم کشت گلدان و لوله در سال ۱۳۸۶ با استفاده از طرح کاملا تصادفی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیشترین عملکرد کل و عملکرد بازار پسند بترتیب با میانگین ۷/۸، و ۳/۷ کیلوگرم در متر مربع، بالاترین میزان میوه بستن و تعداد برگ بترتیب با ۱/۶ و ۹/۳۵ عدد در هر بوته و تعداد میوه با ۶/۷۰ عدد در متر مربع مربوط به تیمار پیت + پوسته برنج کربونیزه بدست آمد. همچنین بالا ترین میزان مواد جامد محلول با ۸/۴ درجه بریکس، پتاسیم ۴۰۰، فسفر ۶/۲۱، کلسیم ۳/۱۳ و منیزیم با ۶/۱۶ میلی گرم در کیلوگرم وزن تر میوه نیز از همین بستر حاصل شد. تعداد میوه و برگ و همچنین میزان منیزیم در سطح ۱% و سایر اختلافات در سطح ۵% معنی دار شد. اگرچه بیشترین فاصله سطح بستر تا اولین گل آذین در بستر پیت خالص با میانگین ۶/۳۸ سانتیمتر حاصل گردید که اختلاف معنی داری با بستر های پیت + پوسته برنج و پیت + برگ خشک کاج نشان نداد ولی با تیمار پیت + خاک اره اختلافی در سطح ۵% مشاهده گردید. بسترهای مختلف تاثیر معنی داری روی سایر صفات از قبیل تعداد گل در گل آذین، میزان کلروفیل برگ، ارتفاع گیاه، عملکرد غیر بازار پسند، پوسیدگی گلگاه، ویتامین ث، اسیدیته و نیتروژن کل میوه نشان ندادند. واژه های کلیدی: گوجه فرنگی، پیت، ضایعات گیاهی، کشت بدون خاک