ارزیابی استفاده از مولفه های پیشگیری از جرم در طراحی محیطی و تاثیر آن بر احساس امنیت ساکنان مناطق پیراشهری مورد: شهر بنجار

فضا­های شهری یکی از تاثیرگذارترین عوامل در هدایت الگو­های رفتار فردی و اجتماعی افراد هستند. تمامی رفتار­های انسان در فضاهای معینی شکل می­گیرد که بستر رفتار به شمار می­­آیند. از سوی دیگر، با افزایش رشد شهرنشینی در بسیاری از نواحی ایران، مشکلات و نارسایی­های زندگی شهری افزوده شده است، ازجمله این مشکلات می­توان به افزایش جرم و جنایت در مناطق پیراشهری اشاره نمود. لذا، هدف مطالعه حاضر، ارزیابی استفاده از مولفه های پیشگیری از جرم در طراحی محیطی و تاثیر آن بر احساس امنیت ساکنان مناطق پیراشهری (موردمطالعه: شهر بنجار) است. این تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است. داده­های موردنیاز تحقیق به روش اسنادی-میدانی (پرسشنامه و مشاهده) گردآوری شده است. به منظور تجزیه وتحلیل اطلاعات از نرم افزار SPSS، و مدل­های FARAS و FANP، استفاده شد. نتایج آزمون تی، با توجه به مقدار میانگین به دست آمده در تمامی مولفه های مطرح شده، نشانگر کمرنگ بودن مولفه های طراحی محیطی در پیشگیری از جرم در منطقه پیراشهری بنجار است. نتایج آزمون های رگرسیون و تحلیل مسیر، نشان داد، بین مولفه های پیشگیری از جرم در طراحی منطقه پیراشهری بنجار و احساس امنیت ساکنان، ارتباط معنادار و مثبت وجود دارد و در تمامی مولفه ها تاثیر مستقیمی برافزایش احساس امنیت ساکنان دارد. درنهایت نتایج رتبه­بندی مولفه های طراحی محیطی در پیشگیری از جرم و احساس امنیت ساکنان منطقه پیراشهری بنجار با استفاده از مدل­های FARAS و FANP، نشان داد، مولفه حمایت از فعالیت­های اجتماعی با مقدار k به دست آمده  (۴۹۰/۰) در اولویت اول قرار می­گیرد.

کلیدواژه ها:

طراحی محیطی ، مولفه های پیشگیری از جرم ، مناطق پیراشهری ، احساس امنیت ، بنجار