کاربرد پلی استرهای آلیفاتیک زیست تخریب پذیر در مهندسی بافت
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 798
فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJPST-34-4_001
تاریخ نمایه سازی: 28 دی 1400
چکیده مقاله:
مهم ترین چالش در انواع مهندسی بافت، طراحی داربست ها با خواص فیزیکی، مکانیکی و زیستی مشابه با ماتریس برون سلولی (ECM) بافت هدف است. در حالت ایده آل تکثیر مناسب سلول هم زمان با تخریب داربست و در نهایت بازسازی و ایجاد بافت مدنظر درون داربست اتفاق می افتد. استفاده از پلیمرهای زیست تخریب پذیر یا ترکیبی از این پلیمرها و سرامیک، فلزات یا کربن به ایجاد داربست ها با خواص مدنظر منجر می شود. تاکنون پلیمرهای طبیعی و سنتزی مختلفی بدین منظور پیشنهاد شده اند که پلی استرهای آلیفاتیک زیست تخریب پذیر و زیست سازگار به دلیل داشتن خواص قابل پیش بینی و تنظیم پذیر، یکی از بهترین ماتریس های پلیمری در طراحی داربست های استفاده شده در مهندسی بافت شناخته شده اند. به دلیل خواص منحصر به فرد این پلیمرها، تعداد پژوهش های انجام شده روی آن ها با هدف کاربرد در مهندسی بافت در حال افزایش است و بنابراین بررسی مروری اهداف و چالش های پیش رو ضروری به نظر می رسد. بر این اساس، هدف مقاله حاضر معرفی و بررسی پژوهش های انجام شده درباره پلی استرهای آلیفاتیک زیست تخریب پذیر پرکاربرد شامل پلی(لاکتیک اسید) (PLA)، پلی(گلیکولیک اسید) (PGA)، پلی(لاکتیک-co-گلیکولیک اسید) (PLGA)، پلی کاپرولاکتون (PCL) و خانواده پلی استرهای میکروبی پلی هیدروکسی آلکانوآت ها (PHA) به ویژه پلی هیدروکسی بوتیرات (PHB) و کوپلیمر پلی(۳-هیدروکسی بوتیرات-۳coهیدروکسی والرات) (PHBV) است. در این مقاله به طور ویژه روش های سنتز، خواص ساختاری، فیزیکی، مکانیکی و زیستی این پلیمرها بررسی می شود و با ارزیابی روش های متنوع اصلاح فیزیکی و شیمیایی گزارش شده در مقاله های پژوهشی سال های اخیر، به چگونگی غلبه بر چالش طراحی داربست مشابه با ECM پاسخ داده می شود. همچنین، درباره کاربرد این پلی استرها در مهندسی انواع بافت سخت و نرم از جمله استخوان، غضروف، رباط، تاندون، ماهیچه، طحال، قرنیه و پوست بحث می شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
امیر رضا اروانه
شیراز، دانشگاه شیراز، دانشکده علوم، بخش شیمی، کد پستی ۸۴۳۳۴-۷۱۹۴۶
مهدی سادات شجاعی
شیراز، دانشگاه شیراز، دانشکده علوم، بخش شیمی، کد پستی ۸۴۳۳۴-۷۱۹۴۶
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :