بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری و ابعاد شناختی توانمندسازی در دانشگاه با رویکرد اسلامی

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری و ابعاد شناختی توانمندسازی، با رویکرد اسلامی در میان اعضای هیئت علمی دانشگاه ارومیه انجام شد. روش : با استفاده از روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی، ۷۰ نفر عضو هیئت علمی با توجه به دانشکده محل خدمت به صورت طبقه ای متناسب با حجم هر یک از دانشکده ها به طور تصادفی انتخاب شدند. برای گردآوری داده های پژوهش از دو پرسشنامه ابعاد شناختی توانمندسازی و کیفیت زندگی کاری استفاده شد. برای سنجش میزان پایایی نیز از ضریب آلفای کرونباخ در یک مطالعه مقدماتی روی یک نمونه ۴۰ نفری، پرسشنامه ابعاد شناختی توانمندسازی با ۸۱۴/۰ و پرسشنامه کیفیت زندگی کاری با ۸۱۱/۰ استفاده شد. یافته ها: داده های تحقیق پس از جمع آوری، بر اساس فرضیه های پژوهش و با استفاده از تحلیل مانوا و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. نتیجه گیری: نتایج گویای آن است که: ۱. بین پرداخت منصفانه و کافی، محیط کار ایمن و بهداشتی، تامین فرصت رشد و امنیت مداوم، قانون گرایی در سازمان کار، فضای کلی زندگی، یکپارچگی و انسجام اجتماعی در سازمان و توسعه قابلیتهای انسانی با کل ابعاد شناختی توانمندسازی، رابطه مثبت و معنا دار وجود دارد. ۲. مولفه های تامین فرصت رشد و امنیت مداوم، قانون گرایی در سازمان کار، فضای کلی زندگی، یکپارچگی و انسجام اجتماعی در سازمان و توسعه قابلیتهای انسانی می توانند به طور مثبت و معنادار، ابعاد احساس شایستگی، احساس خودمختاری، احساس موثر بودن و معنادار بودن را پیش بینی کنند.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، کیفیت زندگی کاری ، اعضای هیئت علمی