اثربخشی طرحواره درمانی بر تعھد زناشویی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای

پژوھش حاضر با ھدف تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر تعھد زناشوییزوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای انجام شد. روش پژوھش حاضریک مطالعه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواهبود. جامعه آماری زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ای شھرتھران بودند. که با استفاده از نمونه گیری در دسترس، تعداد ۳۲نفر به عنوان نمونه، مورد بررسی قرار گرفته اند. که از این بینتعداد ۳۲ زوج بعنوان نمونه به صورت نمونھ گیری تصادفی انتخاب شدند.ابزار مورد استفاده در پژوھش پرسشنامه تعھد زناشویی آدامز وجونربوده است. در گروه آزمایش طرحواره درمانی به مدت ۱۰ جلسه ۹۰دقیقه ای مداخله صورت گرفت ولی گروه کنترل مداخلھ ای دریافت نکرد.پس از اتمام جلسات، ھر دوگروه مورد سنجش مجدد قرار گرفتند (پسآزمون). نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بعد از طرحواره درمانیبا توجه به میانگین متغیر تعھد زناشویی گروه آزمایش در پس آزموننسبت به میانگین گروه کنترل، معنی دار بوده است. بنابراین طرحوارهدرمانی بر تعھد زناشویی زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره ایتاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

طرحواره درمانی ، تعھد زناشویی ، زوجین