اثربخشی برنامه درمانی شناختی رفتاری وی‍‍‍‍‍‍ژه نوجوانان مبتلا به اختلال کاستی توجه/بیش فعالی بر تعامل آن ها با معلمان

مقدمه: تحقیقات نشان داده است که رفتار مبتلایان به  اختلال کم توجهی و بیش فعالی بر عملکرد آنان در خانواده، مدرسه و اجتماع اثر سوء می گذارد و واکنش منفی اطرافیان را برمی انگیزد، بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه درمانی شناختی رفتاری ویژه نوجوانان مبتلا به اختلال کاستی توجه/بیش فعالی بر تعامل آن ها با معلمان بود. روش پژوهش: روش پژوهش نیمه تجربی و طرح پژوهش پیش آزمون و پس آزمون، پیگیری با گروه گواه و تجربی بود. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان ۱۲-۱۸ ساله بود که در سال ۹۸ تشخیص اختلال کم توجهی و بیش فعالی گرفته بودند و به کلینیک تنفس دوباره ارجاع داده شده بودند. به منظور غربالگری آزمون (CBCL) برروی افراد ارجاع داده شده انجام شد و ۳۰ نفر از کسانی که نمره بالاتر از برش در آزمون را گرفته بودند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل سیاهه رفتاری کودک، پرسش نامه کیفیت روابط معلم - دانش آموز IT-SR بود. یافته های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ و تحلیل کوواریانس در سطح معناداری ۰۵/۰ تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که برنامه درمانی شناختی رفتاری ویژه نوجوانان مبتلا به اختلال کم توجهی و بیش فعالی بر تعامل آن ها با معلمان اثر معنی داری داشت. نتیجه گیری: باتوجه به یافته های تحقیق می توان گفت که برنامه شناختی رفتاری ویژه نوجوانان اثر مفیدی بر تعامل آن ها با معلمان دارد