تدوین اصول بازطراحی مرکز محلات تاریخی شهری با رویکرد مشارکت ساکنین محلی (نمونه موردی: محله قصردشت شیراز)

محلات قدیمی و تاریخی ثروتهای هویتی و فرهنگی هستند که قابل ارزش گذاری نیستند. محله همیشه در ارتباط پویا با محیط اطراف خود بوده است اما امروزه ارزشهای درونی محله به سمت زوال و نابودی پیش میروند. مرکز محله، قلب هر محله محسوب میشود اما امروزه، حلقه گمشده در طرحهای توسعه محله ای، بحث مشارکت شهروندان میباشند. بنابراین ضروری است که با شکل گیری تمه یداتی، در مشارکت فعال و اثرگذار شهروندان اثر گذاشت و باعث ارتقا توانمندیهای شهروندان و عملکرد مدیریت شهری شد.محله موردمطالعه، محله قصردشت هست که از قدیمی ترین محله های شیراز بوده که در غرب شیراز و منطقه ۶ شهرداری واقع شده است. متاسفانه امروزه به دلیل کاهش حس تعلق، خدمات ناکافی محلی، عدم تنوع، سرزندگی و حضور پذیری در محله، مشارکت اجتماعی به خوبی صورت نمی گیرد. این تحقیق باهدف افزایش مشارکت ساکنین محلی در محله قصردشت صورت گرفته است. در این تحقیق، از روش توصیفی –تحلیلی استفادهشده است و داده های آماری آن به روش پرسشنامه و نمونه گیری تصادفی جمع آوریشده است و برای سنجش روایی و پایایی پرسشنامه از نرم افزار spss و آزمون کرنباخ و آزمون t تک نمونه ای و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتیجه این شد که باید ریز مولفه های مرتبط با هر بعد شناسایی و طبقه بندی شده و با ایجاد رابطه بین آنها به طراحی مرکز محله قصردشت به اهداف تحقیق رسید. ازجمله اصول طراحی میتوان به تقویت کیفیت فضاهای عمومی مشارکت پذیر، افزایش فضاهای چندمنظوره و ایجاد فرصتهای گوناگون اعم از انواع فعالیتهای هنری و سرگرمی، ایجاد فضاهای جاذب جمعیت، ایجاد توقفگاه هایی برای افزایش تعاملات اجتماعی و بهسازی پیاده راه جهت سهولت حرکت پیاده اشاره کرد.