نقد بلاغی "از نخلستان تا خیابان"

علیرضا قزوه یکی از شاعران نسل انقلاب است که به دلیل فراوانی شعرهایش در حوزه جنگ تحمیلی، شاعر دفاع مقدس شناخته می شود. وی از سال ۱۳۹۱ شعرهایی را در موضوع جنگ منتشر کرد و با ادامه کار و پختگی شعرهایش به عنوان یکی از شاعران دهه شصت مطرح شد. این مقاله به بررسی و تحلیل بلاغی یکی از مجموعه شعرهای قزوه با عنوان "از نخلستان تا خیابان" می پردازد. قزوه در بیشتر قالب های عروضی و نوسروده ها طبع آزمایی کرده و با استفاده از قدرت تخیل خود تصاویر شعری بدیعی آفریده است. تصاویر شعری قزوه صرفا جنبه تزیینی ندارد. وی تمام عناصر شعری را در خدمت معنا و عاطفه قرار داده است. گاهی شاعر به مدد سوز دل و صداقت بیان شعرهای عاطفی و روانی سروده است که برای تاثیرگذاری نیازی به آرایه های ادبی و تصاویر شعری ندارد؛ اما افراط در معناگرایی بویژه در شعرهای سپید بعضی از شعرهای او را تا حد یک نثر ادبی و شعار تنزل می دهد. قزوه در شعرهای سپیدش طنزپردازی تواناست و طنزهای اجتماعی او تکان دهنده است.

کلیدواژه ها:

قزوه ، شعر دفاع مقدس ، تخیل ، عاطفه ، تصاویر شعری