آسیب های روانی سازمانی در سازمان های نظامی

صاحب نظران عرصه سازمان و مدیریت بر این باورند که سازمان ها دارای هویتی منسجم و مستقل بوده، به سان موجودی زنده دارای حیات و نظام هماهنگ و پیچیده ای هستند. این هویت و نظام هماهنگ را می توان به عنوان شخصیت سازمان تلقی نمود. با توسعه مفهوم سازمان، این اندیشه پدید آمده است که شخصیت سازمانی می تواند دارای سلامت و بیماری باشد. طی سال های اخیر مطالعات بسیاری مبتنی بر رویکرد روان شناسی سازمانی پیرامون این موضوع صورت گرفته است. نظریه آسیب شناسی روانی سازمانی، به عنوان یکی از دستاوردهای بزرگ این مطالعات، بدعملکردی سازمان ها را ناشی از سبک بیمار مدیران مبتلا به «روان رنجوری» می داند که سازمان را به سمت فقدان عزت نفس، وسواس، افسردگی و اثربخشی پایین می برند. طبق این نظریه سبک های روان رنجوری (سازمان مضطرب، افسرده، وسواسی، اسکیزوئید، پارانوئید و نمایشی) هر کدام مشکلات مربوط به استراتژی، ساختار، تصمیم گیری و فرهنگ مدیریتی را نشان می دهند. سازمان های نظامی به دلیل ویژگی های خاص نظیر نظم ظاهری، سلسله مراتب فرماندهی، اطاعت پذیری، اسرار نظامی، روحیه نظامی و فشارهای روانی ناشی از جنگ حساسیت بالاتری نسبت به مسائل روان شناختی دارند. به علاوه نظام روان شناختی سازمان های نظامی همواره آماج حملات متعدد و متنوع جنگ روانی قرار دارد. آسیب شناسی روانی سازمان های نظامی می تواند علاوه بر جلوگیری از ابتلای آنها به علایم روان رنجوری، در هر دو بعد آفند و پدافند روانی کاربرد موثری داشته باشد.  

کلیدواژه ها:

سازمان های نظامی ، سلامت سازمانی ، بیماری سازمانی ، آسیب شناسی روانی سازمانی ، سازمان روان رنجور