بررسی و شناخت جنگ های نامتقارن

جنگ نامتقارن عبارت است از اندیشیدن، سازماندهی و انجام عملیات متفاوت از آنچه دشمن انجام می دهد، به منظور به حداکثر رساندن برتری های خودی با بهره برداری از نقاط ضعف دشمن. دراین زمینه دو نظریه عمده وجود دارد: الف) نظریه عدم تقارن منافع: به این معنا که بازیگران قدرتمند، منافع و علاقه کمتری به پیروزی دارند؛ زیرا موجودیت آنها در خطر نیست. از سوی دیگر بازیگران ضعیف، منافع و علاقه بیشتری به پیروزی دارند؛ زیرا تنها پیروزی است که موجودیت آنها را تضمین می کند. ب) نظریه تعامل استراتژیک: طبق این نظریه هر استراتژی دارای ضد استراتژی مطلوب است. لذا، بازیگرانی که قادر به پیش بینی استراتژی دشمن باشند، می توانند با انتخاب و اجرای ضد استراتژی مناسب، امکان موفقیت خود را تا حد زیادی افزایش دهند. در دکترین جنگ نامتقارن، تاکتیک نقش محوری دارد و دارای سه جنبه به هم مرتبط می باشد که عبارتنداز: ۱) ابتکار، نوآوری و انعطاف در انجام ماموریت های محوله، ۲) تصمیم گیری در شرایط ابهام و۳) درک بعد انسانی و به عبارت دیگر تاثیر نبرد بر روی سربازان. از مهم ترین تاکتیک های جنگ نامتقارن جنگ روانی و چریکی است. در عملیات روانی سعی در تضعیف اراده و روحیه دشمن است. در عملیات چریکی، انسان مهم ترین نقش را در پیروزی دارد و این نوع عملیات مستلزم دو عنصر مهم پناهگاه های فیزیکی و جمعیت پشتیبان است.  

کلیدواژه ها:

جنگ نامتقارن ، استراتژی ، تاکتیک ، جنگ روانی ، جنگ چریکی ، عوامل انسانی و فنی