شناسایی عوامل موثر بر پذ یرش سیاستگذار ی عمومی در حوزه پرسنلی در ساختار اداری ایران

توجه به مسائل عمومی جامعه و اتخاذ تدابیری برای حل آنها از وظایف دولت هاست که آنها را از بخش خصوصی متمایز می سازد فرایند خط مشی گذاری از نگاه علم مدیریت چرخهای چند مرحله ای دارد شامل تهیه دستور کار، شکل گیری خط مشی ، اجرای خط مشی، ارزیابی خط مشی تغییر خط مشی و در نهایت پایان خط مشی یکی از مسائلی که امروزه کشورها با آن رو به رو هستند.هدف از این پژوهش ارائه مدلی جهت پذیرش خط مشی های عمومی در حوزه پرسنلی توسط جامعه هدف است. روش تحقیق در این پژوهش کیفی- کمی، است و با استفاده از رویکرد دلفی، به استخراج ابعاد و مولفه های پذیرش خط مشی های عمومی در حوزه پرسنلی توسط جامعه هدف پرداخته است. در این تحقیق بر اساس ادبیات تحقیق، ۱۱۴ زیرمعیار و ۲۲ معیار اصلی شناسایی شده است که در دو راند دلفی، در اختیار خبرگان قرار گرفت. در نهایت ۹۶ زیرمعیار نهایی شناسایی گردید. میزان تاثیر متغیرهای شناسایی شده در قالب مدل، نشان داد تمامی عوامل شناسایی شده، در تبیین پذیرش خط مشی ها تاثیر معناداری دارند. عامل کنترل و ارزیابی ۷۹۸/۰ بیش ترین اثر را در تبیین پذیرش خط مشی ها داشته و ابزار اجرا ۲۹۷/۰ دارای کمترین میزان تاثیر است. براساس رتبه بندی عامل های اصلی مطالعه، موانع با رتبه ۱۵.۲۳ از بالاترین اولویت برخوردار است. تداخل و وابستگی با رتبه ۱۴.۶۸ در اولویت دوم قرار دارد. عامل فرهنگی با رتبه ۱۴.۴۸ در اولویت سوم قرار دارد و تعامل و ارتباط با رتبه ۴.۱۲ در اولویت آخر قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

خط مشی گذاری ، اجرای خط مشی ، خط مشی پرسنلی