تعیین رابطه التزام عملی به اعتقادات مذهبی، ادراک شیوه والدین با سازگاری نوجوانی

پژوهش حاضر به منظور تعیین میزان رابطه التزام عملی به اعتقادات مذهبی، ادراک شیوه والدینی با سازگاری در نوجوانان (سال تحصیلی ۹۴-۹۵) انجام شد. تعداد گروه نمونه شامل ۳۸۰ نفر از دانش آموزان دختر دوره اول دبیرستان شهر اهواز  بود که برای انتخاب آن ها از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای استفاده شد. ابزار پژوهش پرسشنامه التزام عملی به اعتقادات مذهبی (نویدی، ۱۳۷۶)، پرسشنامه ادراک شیوه والدینی (آر. جی رابینز، ۱۹۹۴)، پرسشنامه سازگاری نوجوانی(عاطفی، آموزشی، اجتماعی) (سنها و سینگ،۱۹۹۳) بود. نتایج تحلیل داده ها با روش ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه حاکی از آن بود که بین التزام عملی به اسلام با میزان سازگاری نوجوانان رابطه معنی دار آماری وجود داشت. همچنین مشاهده شد که بین ادراک فرزندان از شیوه والدینی پدر و مادر با سازگاری آنان رابطه معنی داری وجود دارد. نتیجه رگرسیون نشان داد که رابطه همبستگی چندگانه معنی داری بین التزام عملی به مذهب و ادراک شیوه والدینی با سازگاری نوجوانی وجود دارد. همچنین نتایج به دست آمده نشان می دهند که در درجه اول رابطه همبستگی چندگانه معنی دار بین التزام عملی به مذهب با سازگاری نوجوانان وجود دارد و در درجه دوم بین ادراک شیوه والدینی با سازگاری نوجوانان رابطه همبستگی چندگانه وجود دارد.  

کلیدواژه ها:

التزام عملی به اعتقادات مذهبی ، ادراک شیوه والدینی ، سازگاری در نوجوانان ، دانش آموزان دختر ، اهواز