فراوری اورانیوم از کانسنگ نابهنجاری های ۱، ۶ و ۸ گنبدهای نمکی-گچین بندرعباس به روش فروشویی ستونی با آب دریا در محیط اسیدی
محل انتشار: مجله علوم و فنون هسته ای، دوره: 23، شماره: 3
سال انتشار: 1382
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 203
فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JONSAT-23-3_005
تاریخ نمایه سازی: 12 دی 1400
چکیده مقاله:
روش فروشویی ستونی یکی از روشهای آزمایشگاهی آزمون مایع شوینده به منظور بررسی ویژگیهای کانه اورانیوم است که با توجه به درصد بازده فراوری و مشکلات فرایندی، معمولا به موازات روش سنگ شویی متداول انجام می گیرد، تا این که انتخاب روش و فناوری مناسب در طراحی عملیات گسترده تر، آسان گردد. در این کار پژوهشی، نخست کلرید اضافی موجود در نمونه های کانی مورد آزمایش با آب دریا شسته شد، سپس عملیات سنگ شویی اسیدی با آب دریا و اسید سولفوریک به روش فروشویی ستونی(۱) انجام گرفت. نتایج این کار آزمایشگاهی نشان داد که حداکثر، ۸۵ درصد اورانیوم از نمونه کانسنگ نابهنجاری ۱ فراوری می شود. در این حالت، زیادی اسید بکار رفته، بر اورانیوم باقی مانده بی اثر بوده و به صورت آزاد در مایع شوینده باقی می ماند. بازده استخراج اورانیوم در نابهنجاری ۶ به ۷۵ درصد و در نابهنجاری ۸ پس از ۳۰ دوره سنگ شویی به ۸۱ درصد رسید؛ اما حداکثر بازیافت، تنها ارزش تحقیقاتی داشته و از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیست. مقایسه نتایج حاصل از این بررسی ها نشان می دهند که وجود میزان کلرید در سنگ معدن اورانیوم، در بازده استخراج این عنصر موثر است. یافته های این پژوهش، قابلیت های ویژه آب دریا را در فراوری اورانیوم از گنبدهای نمکی، به جای استفاده از آب شیرین، به سبب کاهش دوره عملیات، مصرف اسید کمتر و حذف هزینه سنگین عملیات سنگ شویی، در پاسخ گویی به وسایل فنی مورد نیاز در روش فروشویی تپه ای(۲) ارزشمند و اقتصادی نشان می دهند. این کار تحقیقی نخستین مرحله پژوهش درباره روش استخراج و تغلیظ اورانیوم از سنگ معدن و محلولهای کلردار است. یافته های تجربی در این زمینه را می توان الگویی برای بررسی شرایط فروشویی تپه ای اورانیوم از گنبدهای نمکی- گچین بندرعباس بکار برد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
کاظم فاطمی
مرکز تحقیقات هسته ای، سازمان انرژی اتمی ایران، صندوق پستی: ۱۳۳۹- ۱۴۱۵۵، تهران- ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :