تغییر خواص ساختاری و نوری پلی مر پلی وینیلیدین فلورید در اثر پرتودهی الکترونی در آهنگ دز بالا

فیلم­های پلی­وینیلیدین فلورید تهیه شده و با باریکه­ی الکترونی به انرژی MeV۱۰ و با آهنگ دز kGy/s۱۰ در دزهای مختلف در بازه­ی ۵۰ تا kGy۳۰۰ پرتودهی شدند. طیف­سنجی مادون قرمز نشان داد که پرتودهی تغییر قابل توجهی در فاز پلی­مر ایجاد نمی­کند. طیف جذب مرئی- فرابنفش نشان داد که تابش منجر به جابه­جایی قله­ی جذب پلی­مر، ایجاد یک قله­ی جذب جدید و افزایش گاف نوار می­شود. این تغییرات می­تواند به دلیل فرایند شکست زنجیره و ایجاد کاستی­های جدید باشد. الگوی پراش پرتو ایکس نشان داد که در اثر تابش، بلورینگی تغییر قابل توجهی پیدا نمی­کند. از اندازه­گیری کسر ژل مشاهده شد که با افزایش دز، کسر ژل افزایش می­یابد که نشان­دهنده­ی ایجاد اتصالات عرضی در فیلم است.

کلیدواژه ها:

پلی وینیلیدین فلورید ، پرتودهی الکترونی ، اتصالات عرضی