رابطه ادراک تعاملات اجتماعی و سبک های شناختی یادگیری با تفکر انتقادی در دانش آموزان دختر دبیرستانی

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه ادراک تعاملات اجتماعی و سبک های شناختی یادگیری با تفکر انتقادی در دانش آموزان دختر دبیرستانی شهر اهواز بود. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. بدین منظور، نمونه تحقیق شامل ۲۵۰ نفر از دانش آموزان دختر دبیرستانی بودند که به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. آزمودنی ها توسط پرسشنامه تعاملات اجتماعی گلاس (۱۹۹۴)، پرسشنامه سبکهای شناختی یادگیری کلب (۱۹۸۵) و پرسشنامه تفکر انتقادی ریکتس (۲۰۰۳) مورد آزمون قرار گرفتند. برای تحلیل داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه خطی استفاده شد. نتایج همبستگی پیرسون نشان داد بین ادراک تعاملات اجتماعی در زمینه افکار مثبت (۳۵/۰)، با تفکر انتقادی رابطه مثبت و معنی دار و بین سبک شناختی یادگیری مشاهده تاملی (۱۶/۰) با تفکر انتقادی رابطه منفی و معنی دار وجود داشت. ولی ادراک تعاملات اجتماعی در زمینه افکار منفی (۰۸/۰-) و سبک های شناختی یادگیری تجربه عینی (۰۵/۰)، مفهوم سازی انتزاعی (۰۷/۰) و آزمایشگری فعال (۰۶/۰) با تفکر انتقادی رابطه معنی دار نداشتند. همچنین نتایج رگرسیون نشان دادکه بین متغیرهای پیش بین افکار منفی (به صورت معکوس) و افکار مثبت با تفکر انتقادی رابطه چندگانه وجود داشت و ۱۶ درصد از واریانس تفکر انتقادی را تبیین کردند. همچنین نتایج نشان داد که افکار مثبت و افکار منفی به ترتیب قویترین پیش بینی کننده های تفکر انتقادی بودند. بنابراین می توان نتیجه گرفت که افزایش ادراک تعاملات اجتماعی در زمینه افکار مثبت و منفی در ارتقای تفکر انتقادی کمک می نماید.

کلیدواژه ها:

ادراک تعاملات اجتماعی ، سبک های شناختی یادگیری ، تفکر انتقادی. دانش آموزان دختر