بررسی تاثیر آموزش و اجرای دستورالعمل های پرستاری مبتنی بر شواهد بر کیفیت استانداردهای پرستاری مراقبت در بخش مراقبت ویژه نوزادان

اهداف: دستورالعمل های پرستاری مبتنی بر شواهد، منبع ارزشمندی در افزایش کیفیت عملکرد بالینی پرستاران هستند. اندازه گیری کیفیت استانداردهای مراقبت پرستاری مهمترین فاکتور در بهبود کیفیت خدمات مراقبت است. لذا این مطالعه با هدف تاثیر آموزش و اجرای دستورالعمل های پرستاری مبتنی بر شواهد بر کیفیت استانداردهای مراقبت پرستاری در بخش مراقبت ویژه نوزادان انجام شد. روش ها: این مطالعه کارآزمایی بالینی دو گروهی، در بیمارستان بقیه الله (عج) شهر تهران، روی کلیه پرستاران بخش مراقبتهای ویژه نوزادان، در سال ۱۳۹۲ انجام شد. قبل و بعد از اجرای برنامه آموزش دستورالعمل ها، میزان کیفیت استانداردهای پرستاری با پرسشنامه استاندارد برگرفته از استانداردهای پرستاری آنا و چک لیست اجرای دستورالعملها اندازه گیری شد و داده ها توسط نرم افزار آماری SPSS ۱۹ و استفاده از آماره های توصیفی میانگین و انحراف معیار و آماره های استنباطی آزمون های ویلکاکسون و کای اسکوئر مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: میانگین نمرات مراحل فرایند پرستاری قبل از مداخله، در مرحله تشخیص پرستاری (۱۱/۰۰۸) ۵۲/۹۲ ، در مرحله برنامه ریزی (۸۴۲/ ۶)۳۴/۵۰ ، در مرحله اجرا (۸/۱۰۷) ۵۰/۵۸ و در مرحله ارزشیابی( ۱/۴۴۳) ۰/۴۲ بود و میانگین نمرات مراحل فرایند پرستاری بعد از مداخله، در مرحله تشخیص پرستاری (۱۰/۷۴۸) ۷۵/۳۳، در مرحله برنامه ریزی ( ۱۱/۳۰۰) ۶۷/۳۳ ، در مرحله اجرا (۷/۱۴۹) ۵۲/۷۵ و در مرحله ارزشیابی(۸/۴۲۲) ۶۳/۲۵ بود. میانگین نمره تمامی مراحل فرایند پرستاری در گروه مداخله نسبت به گروه شاهد بالاتر بود (۰/۰۵> p ). نتیجه گیری: از آنجا که دستورالعمل های مبتنی برشواهد به عنوان استانداردهای ارزشمند در ارائه خدمات پرستاری با کیفیت می باشد، لذا به مسئولین و مدیران آموزشی توصیه می شود راهکارهای لازم جهت اجرای این امر مهم را در اولویت برنامه های کاری خود قرار دهند

کلیدواژه ها:

Evidence-based guidelines ، Nursing Care Standard ، NICU ، دستورالعملهای مبتنی برشواهد ، مراقبت پرستاری استاندار ، بخش مراقبت ویژه نوزادان