ازدواج و انتخاب همسر در دختران کم بینا و نابینا: یک مطالعه پدیدارشناسی

هدف: ازدواج یکی از تغییرات بزرگ روان شناختی، اجتماعی و عاطفی در زندگی هر فردی است. این امر در بخشی از افراد جامعه که کم بینا و نابینا محسوب می شوند با چالش ها و دغدغه هایی همراه است. ازدواج با تمام تغییرات و تحولاتی که در زندگی معلولین ایجاد می کند، با این حال، نیازی روانی، اجتماعی و جنسی است. از این رو، این پژوهش با هدف تبیین تجارب دختران کم بینا و نابینا پیرامون ازدواج و انتخاب همسر انجام شده است. روش کار: نوع پژوهش کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی می باشد. روش نمونه گیری در این پژوهش به صورت هدفمندو در سال ۱۳۹۷ در تهران انجام شد. جمع آوری اطلاعات از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. شرکت کنندگان در این پژوهش دختران کم بینا و نابینای شهر تهران بودند که در سازمان بهزیستی شهر پرونده داشتند و عضو انجمن نابینایان نیز بودند. داده ها با مصاحبه با ۲۰ دختر به اشباع رسید. تجزیه و تحلیل داده ها بر پایه روش هفت مرحله ای کلایزی انجام شد. یافته ها: نتایج بررسی ها نشان داد که درون مایه  یا  اصلی ترین مفهوم   " ازدواج در هاله ای از بیم و امید " می باشد. همچنین، تجربه های دختران کم بینا و نابینا شرکت کننده در پژوهش را می توان در قالب چهار مضمون اصلی شامل "نیازهای روانی و تجربه عشق و آزادی"، "ملاک های انتخاب همسر "، "ترس و نگرانی از فردای ازدواج" و " استیگمای اجتماعی " طبقه بندی کرد. نتیجه گیری:  یافته های پژوهش آشکار ساخت که، توجه به تجارب دختران کم بینا و نابینا از ازدواج و ملاک های همسرگزینی تصویری واقعی از نگرانی و چالش های پیش روی ازدواج آنها را در اختیار متخصصان بهداشت روان و مراقبان بهداشتی و توانبخشی قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

Marriage ، Disabled ، blind ، choosing a spouse and Qualitative research. ، ازدواج ، انتخاب همسر ، نابینا ، معلول ، مطالعه کیفی