تدوین مدل علی بین ذهن آگاهی، حمایت اجتماعی، معنویت و خودکارآمدی درد با میانجیگری خوش بینی و سرسختی روان شناختی در بیماران مبتلا به سرطان

مقدمه: با توجه به شیوع آسیب های روان شناختی در بیماران سرطان، برخی از مطالعات حاکی از نقش سازه های روانشناختی در سازش با بیماری سرطان است. لذا پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ارتباط بین عوامل روانی اجتماعی و خودکارآمدی درد با میانجیگری خوش بینی و سرسختی روان شناختی در بیماران مبتلا به سرطان شهر ارومیه انجام شد. روش کار: این پژوهش، به صورت معادلات ساختاری انجام شد. نمونه شامل ۲۵۰ بیمار مبتلا به سرطان شهر ارومیه در سال ۱۳۹۷ بود.این بیماران به پرسشنامه های ذهن آگاهی بائر (۲۰۰۶)، حمایت اجتماعی زیمت (۱۹۸۸)، معنویت پارسیان و دونیتیگ (۲۰۰۹)، خوش بینی شی یر و کارور (۱۹۹۴)، سرسختی روانشناختی کوباسا و همکاران (۱۹۸۲) و خودکارآمدی درد نیکلاس (۱۹۸۹) پاسخ دادند.  سپس با استفاده از نرم افزار لیزرل و معادلات ساختاری سهم برازش آنها محاسبه شد. یافته ها: ذهن آگاهی، حمایت اجتماعی و معنویت به شیوه مثبت قادر به پیش بینی خودکارامدی درد؛ و همچنین، متغیرهای ذهن آگاهی، حمایت اجتماعی و معنویت به شیوه مثبت قادر به پیش بینی خوش بینی و سرسختی روانشناختی و در نهایت خوش بینی و سرسختی روانشناختی قادر به پیش بینی مثبت خودکارآمدی درد هستند. متغیرهای ذهن آگاهی، حمایت اجتماعی و معنویت به همراه خوش بینی و سرسختی روانشناختی به طور همزمان قادر به تبیین ۳/۵۷ درصد از واریانس خودکارآمدی درد و همچنین، متغیرهای ذهن آگاهی، حمایت اجتماعی و معنویت بطور هم زمان قادر به تبیین ۳۲ درصد از واریانس خوش بینی و ۹/۲۱ درصد از تغییرات سرسختی روانشناختی می باشند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده مدل نظری ارتباط بین عوامل روانی- اجتماعی و خودکارآمدی درد بامیانجیگری خوش بینی و سرسختی روانشناختی بیماران سرطانی تایید می گردد.  

کلیدواژه ها:

Mindfulness ، Social Support ، Spirituality ، Optimism ، Psychological Hardiness ، Pain Self-Efficacy ، Cancer ، ذهن آگاهی ، حمایت اجتماعی ، معنویت ، خوش بینی ، سرسختی روانشناختی ، خودکارآمدی درد ، سرطان