تاثیر تسهیم دانش بر بالندگی سازمانی با میانجی گری خودکارآمدی کارکنان

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر تسهیم دانش بر بالندگی سازمانی با توجه به نقش میانجی خودکارآمدی کارکنان است. پژوهش حاضر، توصیفی و از نوع همبستگی است که به روش پیمایشی انجام شده است. هم­چنین این پژوهش از نظر هدف، توسعه ای- کاربردی است. جامعه آماری پژوهش، شامل کارکنان شعب تامین اجتماعی شهر کرمان بوده و تعداد ۱۳۶ نفر با استفاده از فرمول کوکران به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ، پرسشنامه­های تسهیم دانش، خودکارآمدی کارکنان و بالندگی سازمانی هستند که روایی محتوایی و سازه این پرسشنامه ها و همچنین پایایی آن ها با استفاده از آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد بررسی و تایید قرار گرفته است. به منظور آزمون فرضیه ها، از رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS استفاده شده است. یافته­های پژوهش ضمن تایید الگوی پیشنهادی، نشان داد که تسهیم دانش و خودکارآمدی کارکنان بر بالندگی سازمانی تاثیر مثبت می گذارند. هم چنین، اثر میانجی گری خودکارآمدی کارکنان در رابطه بین تسهیم دانش و بالندگی سازمانی مورد تایید قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

دانش ، تسهیم دانش ، خودکارآمدی ، بالندگی سازمانی