مروری بر خواص دارویی و اثرات سمی گونه های تاتوره

تاتوره، از خانواده Solanaceae ، دارای خواص سمی و همچنین دارویی است. تاتوره به دلیل داشتن طیف گسترده ای از ترکیبات فعال زیستی، فعالیت های ضد درد، ضد ویروسی، ضد اسهالی و ضد التهابی را نشان می دهد. با استفاده از این فعالیت های دارویی، D. stramonium به طور بالقوه برای درمان بیماری های متعدد از جمله زخم، التهاب، روماتیسم، نقرس، تورم، سیاتیک، تب، آسمو برونشیت استفاده می شود. عصاره ی گیاهی تاتوره، حاوی آلکالوئیدها، کربوهیدرات ها، گلیکوزیدهای قلبی، تانن ها، فلاونوئیدها، اسیدهای آمینه و ترکیبات فنولیک است. علاوه بر این حاوی آلکالوئیدهای سمی تروپان، از جمله آتروپین، اسکوپولامین و هیوسیامین است. اگرچه برخی از مطالعات اثرات دارویی D. stramonium را گزارش کرده اند، اطلاعات در زمینه ی سمیت آن تقریبا نامشخص است. علاوه بر این، سوء مصرف D. stramonium منجر به سندرم های سمی شده است. بنابراین، آگاهی از جنبه های سمی و خطرات احتمالی ناشی از استفاده از آن ضروری می شود. مطالعه مروری حاضر، با هدف جمع بندی و بررسی جنبه های دارویی و سمی گیاه تاتوره صورت گرفته است

کلیدواژه ها:

تاتوره ، آلکالوئید ، آتروپین ، گلیکوزیدهای قلبی