حقوق بشر و مواجهه با نسل کشی در میانمار

میانمار یکی از متنو عترین کشورهای آسیایی از نظر نژادی، قومی و مذهبی است که این تفاو تهادر عمل، سبب وقوع بحرا نهای مختلف در این کشور شده است. اعمال خشونت علیه یک گروه برایحذف گروه دیگر در این کشور که با ناکارآمدی دولت همراه بود، باعث ایجاد موجی از مخالف تها باحضور مسلمانان دراین کشور، با هدف پا کسازی مذهبی و جلوگیری از گسترش اسلام شد.گسترشاین خصومت در نتیجه، سبب وضع محدودی تها و اقداماتی از قبیل عدم دسترسی مسلمانان به حقوقشهروندی و نیازهای اولیه زیستی، بیرون راندن آنان از خانه هایشان، جلوگیری از ازدواج و زادوولد آنان،آتش زدن خان هها، مثله کردن مردان، شکنجه، آتش زدن اجساد، تجاوز به زنان در انظار عمومی و...شد که با توجه به اعلام سازمان ملل متحد در دسامبر ۱۹۴۸ مبن یبر به رسمیت شناخت هشدن جرمنس لکشی به عنوان یک جرم بی نالمللی و تطبیق هر یک از جرایم صورت گرفته با بندهای (الف) تا (ه)ماده ۲ کنوانسیون منع و مجازات نس لکشی، م یتوان این جنایات را به عنوان مصداقی از جرم نسل کشیبرشمرد. با توجه به ای نکه نس لکشی عملی ضد حقو قبشری است و مه مترین حق بشری که همان حقحیات است را نقض م یکند، در این مقاله با استفاده از روش تحلیلی و توصیفی، ابتدا به بررسی کلیت و مفاهیم مرتبط با نس لکشی و سپس ب هصورت موردی، به بررسی موضوع میانمار می پردازیم و در ادامه، نحوه مواجهه حقوق بشر با این جنایت در این کشور را مورد تحلیل و واکاوی قرار می دهیم.

کلیدواژه ها:

حقو قبشر ، میانمار ، نس لکشی ، کنوانسیون ، جرم