اثربخشی روش بازی های آموزشی بر بهبود حافظه فعال، میزان توجه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش بازی های آموزشی بر بهبود حافظه فعال، میزان توجه و پیشرفت تحصیلی دانشآموزان ابتدایی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیهدانش آموزان ابتدایی شهر باغبهادران در سال تحصیلی ۹۸-۱۳۹۷ بود. پس از نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، تعداد دانش آموز ابتدایی انتخاب شده و بصورت تصادفی در دو گروه (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. گروه آزمایش مداخله روشبازیهای آموزشی را دریافت کرد؛ گروه کنترل هیچگونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش شامل آزمون عملکرد پیوستهروسولد و مجموعه آزمون حافظه فعال کودکان پیکرینگ و گدرکل بود. مداخلات طی ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای در مورد گروهآزمایش اجرا شد و داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره تحلیل شد. فرضیه ها در سطح (P<۰/۰۵) تایید شد. یافته ها حاکی از اثرگذاری مداخله روش بازیهای آموزشی (ضریب اتا برای حافظه فعال، ۰/۳۴۴، میزان توجه ۰/۳۹۸ و پیشرفت تحصیلی، ۰/۳۵۷)بر بهبود حافظه فعال، میزان توجه و پیشرفت تحصیلی بود؛ لذا می توان از این مداخله به عنوان مداخله موثربرای بهبود حافظه فعال، میزان توجه و پیشرفت تحصیلی استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

بازی های آموزشی ، حافظه فعال ، توجه ، پیشرفت تحصیلی