تحلیل صدور قرار ترک تعقیب در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲

هدف از انتخاب این موضوع بررسی قرار ترک تعقیب در قانون آیین دادرسی کیفری مصوب ۱۳۹۲می باشد، که به روش تحقیق توصیفی و تحلیلی انجام پذیرفت، قرار ترک تعقیب با هدف مصالحه بینشاکی و متهم یا طرفین پرونده در راستای تحقق عدالت ترمیمی بدون اینکه آثار احکام کیفری در موردمتهم اعمال گردد توسط قانونگذار پیش بینی شده است، درخواست ترک تعقیب، معمولا، زمانی مطرحمی شود که بین شاکی و متهم توافقاتی حاصل می شود و متهم وعده هایی میدهد که شاکی را ترغیبمی کند از ادامه ی روند شکایت خود صرف نظر کرده و حقوق از دست رفته ی احتمالی خود را از طریقغیرقضایی یا مذاکرات آتی مطالبه کند. شاکی هم با توجه به اینکه هنوز از وعده های متهم مطمئن نیست واز طرفی هم نمی تواند صرفا با اتکا به وعده های متهم، گذشت خود را به مرجع قضایی اعلام کند در اینصورت، قرار موقوفی تعقیب صادر و پرونده مختومه خواهد شد (در جرائم قابل گذشت) و شاکی همچنانمتضرر باقی خواهد ماند، به همین دلیل، تنها راه همین است که شاکی درخواست ترک تعقیب از مرجعقضایی کند تا اگر احیانا وعده های متهم عملی نشد، بتواند همین شکایت خود را مجددا به جریان بی اندازد.صدور قرار ترک تعقیب، صرفا، در مرحلهی ابتدای تحقیق تا زمان صدور کیفر خواست امکان پذیر است.صدور قرار جلب به دادرسی مانع از صدور قرار ترک تعقیب نیست، دادستان معترض قرار جلب بهدادرسی نمی شود، تنها با صدور قرار ترک تعقیب پرونده به طور موقت بایگانی می شود، قرار ترک تعقیبقطعی است و قابلیت تجدید نظر برای آن پیش بینی نشده است، برخلاف آراء دادگاه ها که اصل بر قابلتجدید نظر بودن آنهاست، اصل بر قطعیت قرارهای دادسراست مگر در قانون به آن تصریح شود.

کلیدواژه ها:

قرار ، ترک تعقیب ، دادرسی کیفری ، عدالت ترمیمی ، دادسرا