به روایت فریزبی پس از زیمل

در سال ۱۸۹۲، دانشگاهی آمریکایی از زیمل دعوت به عمل آورد تا در آنجا تدریس کند. او در سال ۱۸۹۳ از این بابت اظهار نارضایتی کرد که هجده ماه ار در مذاکرات بی فایده هدر داده است. تا امروز نمی دانیم که کدام دانشگاه به زیمل پیشنهاد داد، اما در آن زمان، آشنایی زیمل با ایالات متحده محدود بود. حداقل می دانیم که او با روانشناس آمریکایی یعنی استنلی هال که در آن وقت در دانشگاه کلارک ماساچوست تدریس می کرد، مکاتبه داشت. زیمل تا ۱۸۹۵، آثار خود را در «سالنامه آکادمی علوم سیاسی و اجتماعی آمریکا» چاپ می کرد ( در حقیقت، این آثار، ترجمه ای از مقاله اثرگذار او یعنی « مسئله جامعه شناسی» بودند). سال بعد، زیمل نوشتن مقاله برای نشریه تازه تاسیس «مجله جامعه شناسی آمریکا» را در دانشگاه شیکاگو و زیر نظر البیون اسمال چاپ می شد، آغاز کرد. زیمل تا زمان مرگ، چهل مقاله در این مجله مهم چاپ کرد که این امر اساسا به خاطر ابتکار عمل البیون اسمال بود و احتمالا خود او مقالات را ترجمه می کرد. زیمل هرگز آمریکا را ندید و با این حال در سال های پیش از جنگ جهانی دوم، مهم ترین جامعه شناس آلمانی و به تعبیری مهم ترین جامعه شناس اروپایی در آمریکا محسوب می شد.

کلیدواژه ها:

فریزنی ، زیمل